Ocena kandydatury Gonçalo Feio na selekcjonera reprezentacji Polski

Gonçalo Feio chce zostać selekcjonerem reprezentacji Polski. Portugalczyk otwarcie mówi o swoich ambicjach i przekonuje, że jego kandydatura może liczyć na poparcie części polskich kibiców. Konflikty z przełożonymi i współpracownikami. Głośne incydenty. Kontrowersyjne zachowania. Burzliwe rozstania z kolejnymi klubami. Nawet najlepszy warsztat trenerski nie sprawia, że takie kwestie przestają mieć znaczenie. Zwłaszcza gdy mowa o człowieku, który miałby odpowiadać za reprezentację Polski. Z jakim szkoleniowcem mielibyśmy do czynienia?

Temat Feio jako kandydata na selekcjonera wraca jak bumerang?

Portugalczyk w wywiadzie, który ukazał się na łamach Desporto ao Minuto, wyznał:

„Pewnego dnia, tak, jasne, chcę spróbować. Myślę, że bycie trenerem reprezentacji to zupełnie inny rodzaj pracy. Myślę, że Polska to kraj, z którym zawsze będę związany, a za każdym razem, gdy następuje zmiana trenera, jestem jednym z nazwisk, które się pojawiają. Myślę, że to pragnienie niektórych kibiców, ludzi w kraju. Myślę, że to coś, co mogłoby się wydarzyć w przyszłości, ale z pewnością chciałbym tego spróbować w trakcie mojej kariery, pozycji trenera reprezentacji i tego innego rodzaju pracy.”

Fakt. Od lat, gdy stołek selekcjonera zaczyna się chwiać, w mediach przewija się podobna, dość wąska lista nazwisk. Od sentymentalnych głosów o powrocie Adama Nawałki, przez obiecującego Macieja Skorżę, wymagającego Marka Papszuna i młodego Adriana Siemieńca, aż po tęsknotę za Czesławem Michniewiczem czy Jerzym Brzęczkiem, który czyni cuda z młodzieżówką.

Ale Gonçalo Feio jako „pragnienie niektórych kibiców, ludzi w kraju”? Jakich ludzi? Bądźmy poważni. Przyjrzyjmy się skrupulatnie jego kandydaturze. Bez taryfy ulgowej, ale też bez uprzedzeń. Sprawdźmy, co przemawia za nim na boisku, a co może budzić poważne wątpliwości poza nim.

Liczby, punkty i wyniki Feio

36-latek pierwsze kroki związane z futbolem stawiał w ojczyźnie. Później zdecydował się rozwijać jako trener i analityk. Zaczynał od pracy z młodzieżą w warszawskiej Legii, gdzie — jak wskazuje Transfermarkt — pełnił również funkcję analityka materiałów wideo. W lipcu 2016 roku trafił do Wisły Kraków. Pracował tam z młodzieżą, a następnie jako asystent pierwszego zespołu, zbierając kolejne doświadczenia szkoleniowe.

W 2019 roku zaliczył kilkumiesięczny epizod w Grecji, gdzie kontynuował pracę w sztabie Kiko Ramíreza, który objął Xanthi FC. W styczniu 2020 roku dołączył z kolei do Rakowa Częstochowa, w którym został asystentem Marka Papszuna.

Pierwszą samodzielną pracę na wysokim szczeblu podjął we wrześniu 2022 roku, obejmując Motor Lublin. Sezon zwieńczył sukcesem. W barażach wywalczył z zespołem awans z 2. Betclic Ligi na zaplecze Ekstraklasy. Ogólny bilans Portugalczyka w lubelskim klubie to 31 zwycięstw, 10 remisów i 13 porażek. Średnia zdobycz punktowa wyniosła wówczas 1,91 punktu na mecz.

10 kwietnia 2024 roku Feio objął Legię Warszawa. Stołeczny klub poprowadził w 62 spotkaniach, notując 35 zwycięstw, 12 remisów i 15 porażek. Średnio zdobywał 1,89 punktu na mecz. Pod jego wodzą Legioniści dotarli do ćwierćfinału Ligi Konferencji, gdzie odpadli po dwumeczu z Chelsea. Potrafili jednak sprawić niespodziankę, pokonując ekipę z Premier League 2:1 na Stamford Bridge. W tym samym sezonie Portugalczyk sięgnął z zespołem po Puchar Polski. Mimo tych osiągnięć po zakończeniu sezonu 2024/2025 klub zdecydował się zakończyć współpracę ze szkoleniowcem. Nie bez powodu, ale o tym później…

Gdy wydawało się, że kariera trenerska Gonçalo Feio nabrała rozpędu, nadeszła seria rozczarowujących wydarzeń. 1 lipca 2025 roku został ogłoszony nowym szkoleniowcem francuskiego USL Dunkerque. Współpraca zakończyła się jednak błyskawicznie — już po niespełna dwóch tygodniach, jeszcze przed debiutem w oficjalnym meczu. Portugalczyk wskazywał na rozbieżności dotyczące standardów pracy i organizacji klubu, które miały uniemożliwiać mu realizację postawionych zadań.

Po kilku miesiącach bez zatrudnienia, 30 października 2025 roku, Feio został ogłoszony nowym trenerem Radomiaka Radom. Jego przygoda z klubem zakończyła się w marcu 2026 roku, po głośnym incydencie z udziałem miejskiego radnego. W 11 spotkaniach Portugalczyk zanotował cztery zwycięstwa, cztery remisy i trzy porażki, co przełożyło się na średnią 1,45 punktu na mecz.

Niedługo później, 29 marca 2026 roku, objął portugalską Tondelę. Nie zdołał jednak uchronić zespołu przed spadkiem z najwyższej klasy rozgrywkowej. W ośmiu spotkaniach jego drużyna odniosła dwa zwycięstwa, dwukrotnie zremisowała i poniosła cztery porażki. Średnia wyniosła dokładnie jeden punkt na mecz. Po zakończeniu sezonu klub i trener nie kontynuowali współpracy.

Od początku lipca 2026 roku Gonçalo Feio pozostaje bez pracy.

O aferach z udziałem Gonçalo Feio…

…można byłoby napisać książkę. I to całkiem słusznej objętości.

Przytoczone wcześniej statystyki i osiągnięcia nie oddają w pełni obrazu Portugalczyka. Prężnie rozwijający się szkoleniowiec, który wykorzystał szansę w jednym z największych klubów piłkarskich w Polsce, a później… nie miał szczęścia?

W ogólnym rozrachunku bardziej wygląda to na pokłosie nieustannego konfliktu pomiędzy jego talentem a olbrzymim ego.

O tym, że Portugalczyk ma krótki lond, donosiły już anonimowe źródła z częstochowskiego klubu. Podczas pracy w Rakowie miał fizycznie zaatakować kierownika drużyny Adama Wąskowskiego po sporze, do którego doszło podczas gry treningowej.

„Obaj panowie mocno się poszarpali, można powiedzieć, że doszło do bójki. Dziś nawet trudno ustalić, kto wtedy zaczął. Gonçalo po całym zdarzeniu domagał się od trenera Marka Papszuna zwolnienia kierownika, ale ten się na to nie zgodził, tłumacząc, że obaj powinni to załatwić między sobą.”

W Motorze Lublin, gdzie rozpoczynał samodzielną pracę trenerską, wywołał ogrom kontrowersji. W marcu 2023 roku doszło do głośnego konfliktu Feio z ówczesnym prezesem Pawłem Tomczykiem. Trener rzucił w niego plastikowym pojemnikiem na dokumenty, powodując rozcięcie łuku brwiowego. Portugalczyk popadł również w poważny konflikt z rzeczniczką prasową Pauliną Maciążek, którą miał obrażać po tym incydencie.

„Powiedziałam prezesowi, że nie jestem w stanie dłużej nakładać na siebie maski, że wszystko jest w porządku. To już było poniżej godności”.

Jak jego były asystent — Martin Bielec — wspominał konflikt z Feio?

„Zostałem upokorzony na oczach innych członków sztabu i zawodników. (…) Kiedy nasz konflikt się zaostrzył, musiałem opuścić mieszkanie, które klub mi wynajmował. Nie czułem się tam bezpiecznie. Feio, któremu zabrakło argumentów, powołał się na swoje powiązania z kibicami Motoru, twierdząc, że wystarczy jeden telefon…”

W marcu 2025 roku — jako trener Legii — wiódł prym w klasyfikacji żółtych kartek, otrzymał ich aż dziewięć! Tyle samo miał ich wówczas na koncie Damian Dąbrowski — defensywny pomocnik Zagłębia Lubin!

Po meczu eliminacji Ligi Konferencji z Brøndby trener wykonał gesty, które sam później określił jako niedopuszczalne. „Pozdrawiał” wówczas kibiców rywali, pokazując im środkowe palce. Również końcówka jego współpracy ze stołecznym klubem nie przebiegała spokojnie. Negocjacjom w sprawie przedłużenia kontraktu towarzyszyły napięcia i medialne doniesienia o różnicach między szkoleniowcem a władzami Legii.

Francuskie media opisywały napięte relacje Portugalczyka ze sztabem, piłkarzami i kierownictwem USL Dunkerque. Według relacji francuskich mediów podczas treningów miał ostro krytykować zawodników, a w trakcie jednego ze sparingów miał nazwać ich amatorami. „Zawodnicy trenowali ze strachem w brzuchu” — tak anonimowy świadek opisał atmosferę podczas treningów w Dunkerque.

Czy wiedza i talent Gonçalo Feio usprawiedliwiają jego występki?

W Polsce warsztat portugalskiego szkoleniowca niejednokrotnie spotykał się z uznaniem.

Zbigniew Jakubas chwalił jego pracowitość i intelekt. Mariusz Misiura w rozmowie z Tomaszem Ćwiąkałą wskazywał z uznaniem na jego wiedzę taktyczną:

„My czasami nie rozumiemy, jak to się stało, że Legia potrafiła wygrać na wyjeździe z Chelsea. Tam był ekstremalnie wysoki poziom taktyczny. Jeżeli człowiek nie zna tego poziomu, on tego nie widzi. Nie rozumie. I ocenia po prostej linii.”

Rafał Wisłocki – były współpracownik Feio także podkreślał jego analityczne podejście do futbolu i chęć nieustannego rozwijania warsztatu:

„Postrzegał piłkę w sposób mocno analityczny, również w efekcie współpracy z trenerem Henningiem Bergiem w Legii. Potrafił też świetnie zarządzać sztabem.”

Nie brakuje również osób, które wysoko oceniają kompetencje 36-latka. Wielu trenerów i członków sztabu docenia jego umiejętności, wiedzę i nieustanną chęć rozwoju. Awans z Motorem Lublin czy Puchar Polski oraz ćwierćfinał Ligi Konferencji z Legią to osiągnięcia godne pochwały. Fakty są jednak takie, że Feio nadal jest młodym trenerem, a jego dorobek na tym etapie kariery pozostaje stosunkowo ograniczony, zwłaszcza w kontekście prowadzenia drużyn na najwyższym poziomie. Od jego debiutu w roli pierwszego trenera minęło zaledwie nieco ponad 4 lata i to z licznymi przerwami.

Czy byłby dobrym uzupełnieniem sztabu Jana Urbana w reprezentacji Polski? Całkiem możliwe. Ale czy jesteśmy w stanie wyobrazić sobie sytuację, w której sam obejmuje reprezentację po Urbanie? Obecnie brzmi to… dość absurdalnie.