Chaotyczna zmiana szkoleniowca

Jeszcze 26 maja oficjalna strona internetowa Wisły informowała o pozostaniu Mariusza Misiury na pozycji trenera Nafciarzy. Aktywowanie klauzuli przedłużenia ucieszyło wielu fanów płockiej drużyny — w końcu 45-latek był jednym z głównych autorów sukcesu, jakim była pierwsza pozycja w tabeli rundy jesiennej 2025/2026. W ślad za Misiurą podążył również jego sztab, który w całości przedłużył umowę z Wisłą na kolejny sezon. Jednak to, co wydarzyło się 16 czerwca zdecydowanie wstrząsnęło strukturami klubu.

Wówczas oficjalnie poinformowano o odejściu Misiury do Motoru Lublin. Szkoleniowiec prowadził Nafciarzy od 1 czerwca 2024 roku przez nieco ponad 2 lata. Decyzja była szokująca, choć niezaskakująca — trener od dłuższego czasu łączony był z przenosinami do Motorowców. Jednocześnie, z klubem pożegnał się również Radosław Kucharski, który przez rok pełnił funkcję dyrektora sportowego. Z zespołu odeszło także sześciu członków sztabu szkoleniowego.

Niespełna tydzień później zaprezentowano nowego szkoleniowca Wisły — Adama Majewskiego, który podpisał kontrakt do końca sezonu 2027/2028. 52-latek w przeszłości prowadził Stomil Olsztyn, Stal Mielec oraz kadrę Polski U-21. Zmiany w strukturach organizacyjnych były prawdopodobnie najbardziej przełomową rewolucją w klubie latem 2026 roku.

Masowe odejścia

Z Wisłą Płock pożegnało się naprawdę pokaźne grono zawodników. I choć większość z nich odgrywała role drugo lub trzecioplanowe, o tyle kadra przez pewien moment drastycznie się skurczyła. Krótko po sezonie klub pożegnał Kevina Custovicia, z którym nie przedłużono kontraktu. 26-letni Szwed spędził w Płocku 1,5 roku. W międzyczasie rozegrał 40 meczów i zanotował 3 asysty. Teraz, będzie sprawdzał się w lidze chorwackiej w barwach HNK Gorica.

Podobny los spotkał Ibana Salvadora. 30-letni reprezentant Gwinei Równikowej spędził w Wiśle niemal 2 lata. Napastnik w 48 meczach zdobył 5 bramek i zanotował 7 asyst. Był również jednym z autorów sukcesu, jakim był powrót do Ekstraklasy w sezonie 2024/2025. Po odejściu z Płocka nadal pozostaje bez klubu. Również bez pracodawcy w dalszym ciągu pozostaje Tomas Tavares. Wychowanek Benfiki spędził w Wiśle jeden sezon, jednak pełnił rolę główni rezerwowego. W drużynie Misiury pojawiał się na boisku 14 razy.

Z kolei Dominik Kun w sezonie 2026/2027 spróbuje pomóc Arce Gdynia w walce o awans do polskiej elity. 32-letni pomocnik w ciągu 2 lat od debiutu w Wiśle rozegrał 105 meczów oraz popisał się 5 bramkami i 15 asystami dla Nafciarzy. Ta strata boli jeszcze bardziej, gdyż popularny Kunik był podstawowym zawodnikiem Płocka również w minionym sezonie 2025/2026.

Wraz z końcem czerwca zakończyły się również wypożyczenia niektórych z zawodników. Klub opuścił Dominik Sarapata, który po nieudanym okresie w Wiśle wrócił do FC Kopenhagi. 18-latek zdołał wejść na boisko jedynie 7-krotnie. Nieco dłużej w barwach Nafciarzy miał okazję prezentować się Matchoi Djalo. Portugalczyk w 19 meczach sezonu 2025/2026 zdołał zanotować jedną asystę. W lipcu powrócił do tureckiego Basaksehiru. Podobny staż odbył młody Wiktor Nowak. 21-latek w ciągu roku pojawił się na boisku 33 razy, zdobył 5 bramek i zaliczył jedno ostatnie podanie. Po powrocie do Górnika Zabrze został sprzedany do mistrza Czech — Slavii Praga — za kwotę niespełna 2,5 miliona euro.

Z klubem pożegnał się również Quentin Lecoeuche. Francuski zawodnik lewej strony boiska przeniósł się do greckiego Volos. Przez jeden sezon spędzony w Wiśle rozegrał 29 meczów, strzelił 1 bramkę i zanotował 1 asystę. Z kolei niewypał transferowy w postaci Giannisa Niarchosa dołączył do czeskiego Slovacko. Grecki napastnik w 20 meczach dla Nafciarzy zdołał zdobyć zaledwie jedną bramkę.

W Płocku nie ma również już miejsca dla Nemanji Mijuskovicia. 34-letni Czarnogórzec spędził w barwach Wisły półtora roku. Na pozycji stopera rozegrał 43 meczów, zdobył gola oraz zaliczył 2 asysty. Teraz będzię reprezentował barwy pierwszoligowej Odry Opole. Na niższe szczeble rozgrywkowe w Polsce przenoszą się w ramach wypożyczenia: Maciej Famulak (Chojniczanka), Bartosz Borowski (Chojniczanka), Oskar Dari (Sokół Kleczew) oraz Oskar Klat (Olimpia Grudziądz). Do Unii Skierniewice udał się z kolei bramkarz Stanisław Pruszkowski.

Wykupienie sprawdzonych graczy

Wisła mogła świętować sukces już na początku letniego okienka transferowego. Po okresie wypożyczenia z Widzewa Łódź, Nafciarze wykupili Diona Gallapeniego. 21-letni reprezentant Kosowa spędził ostatnie pół roku w Płocku, gdzie był jednym z najlepszych zawodników trenera Misiury. W łódzkim zespole musiałby mierzyć się z całkiem liczną konkurencją, natomiast w barwach Nafciarzy ma niemal zapewnione miejsce w pierwszym składzie. O znaczeniu tego transferu świadczy chociażby kwota, którą Wisła zapłaciła Widzewowi. 800 tysięcy euro to nowy rekord transferowy klubu z Mazowsza.

Wraz z trenerem Misurą, wbrew plotkom, z klubu nie odszedł Zan Rogelj. 26-letni prawy pomocnik po zakończeniu wypożyczenia z belgijskiego Charleroi miał przejść do Motoru Lublin. Tak się jednak nie stało, a Słoweniec przystał na warunki Wisły Płock. Dzięki temu, zostaje w klubie, podpisując kontrakt do 2029 roku. 26-latek w poprzednim sezonie rozegrał dla Nafciarzy 27 meczów. Zdobył 3 bramki i zanotował 3 asysty.

To nie koniec transferów

Wisła w letnim okienku postawiła głównie na zawodników z Polski. Do klubu dołączył między innymi Marcin Fils — 32-letni środkowy obrońca z doświadczeniem w takich zespołach jak ŁKS Łódź, Stal Mielec, czy Piast Gliwice. Ostatnio reprezentował w Betclic 1. Lidze Pogoń Siedlce. W 14 meczach zdobył aż 8 bramek! Kolejny bramkostrzelny stoper w Ekstraklasie!

Dominik odchodzi, ale liczba Kuników w Wiśle nadal musi się zgadzać. Do mazowieckiego klubu dołączył Patryk Kun, które ostatnie lata spędził w Legii Warszawa. 31-latek ma na swoim koncie również mistrzostwo Polski z Rakowem Częstochowa, czy superpuchar w barwach Arki Gdynia. Za transferem zawodnika w dalszym ciągu przemawia potrzebne na skrzydle bardzo dobre przyspieszenie oraz doświadczenie w Ekstraklasie (191 meczów).

Nie ulega wątpliwości, iż całkiem zaskakującym transferem były przenosiny Olafa Kobackiego. 24-latek opuścił angielskie Sheffield Wednesday i podpisał kontrakt do 30 czerwca 2028 roku z Nafciarzami. Wychowanek Lecha Poznań nie był jednak podstawowym zawodnikiem spadkowicza z Championship, co może martwić w kontekście jego rytmu meczowego. W swoim CV ten ofensywny pomocnik ma również Miedź Legnica, czy Arkę Gdynia.

Do Wisły wrócił środkowy pomocnik Adam Radwański, który ostatnie 2 lata spędził w Zagłębiu Lubin. 28-latek jest wychowankiem Nafciarzy, w której barwach zadebiutował już w sezonie 2014/2015 (rozegrał jednak zaledwie 2 mecze). Następnie reprezentował między innymi Widzew Łódź, Raków Częstochowa, a przed transferem na Dolny Śląsk przez 4 lata występował w barwach Termaliki. W poprzednim sezonie w barwach Miedziowych zagrał 33 mecze we wszystkich rozgrywkach. Zdobył 4 bramki i zaliczył 6 asyst.

Linię pomocy w tym okienku uzupełnił także Michał Król. 26-latek został sprowadzony za darmo z Motoru Lublin, którego jest wychowankiem. Przez 4 lata w barwach Motorowców rozegrał 153 mecze, zdobył 13 goli i zanotował 17 asyst. Prawdopodobnie będzie pełnił funkcję zmiennika Zana Rogelja.

Ostatnim z dużych transferów, a jednocześnie jedynym całkowicie nowym zagranicznym zawodnikiem okazał się Jurica Prsir. 26-letni Chorwat to ofensywny pomocnik, który ostatnio reprezentował klub HNK Gorica. To stosunkowo doświadczony zawodnik — rozegrał już 163 mecze w chorwackiej ekstraklasie. Początkowo, miał dołączyć do Wisły we wrześniu, jednak zdołał przyjechać już w lipcu na obóz przygotowawczy do Opalenicy.

Przygotowania i mecze kontrolne

Już 27 czerwca Wisła rozegrała swój pierwszy sparing przedsezonowy. Rywalem Płocczan była pierwszoligowa Pogoń Grodzisk Mazowiecki. Derby Mazowsza wygrali Nafciarze, którzy po golu Deniego Juricia oraz samobóju zawodnika Pogoni wygrali 2:1. W barwach Wisły zadebiutowali Michał Król oraz Marcin Fils.

4 lipca był jeszcze bardziej udanym dniem dla Nafciarzy. Pokonali oni Polonię Warszawa aż 3:0 po bramkach Saida Hamulicia, Patryka Kuna (debiut) oraz Kacpra Błaszkiewicza. Oprócz Kunika w niebiesko-białych barwach zadebiutował również Olaf Kobacki.

6 lipca przyszedł czas na rozpoczęcie obozu w przygotowawczego w Opalenicy. Nafciarze rozegrali tam 2 sparingi z czeskimi klubami. 11 lipca zremisowali 2:2 z Banikiem Ostrawa (gole dla Wisły strzelali Said Hamulić oraz Krystian Pomorski), a debiut zaliczył Adam Radwański. Z kolei 3 dni później pokonali Bohemians Praga 2:0 po golach Jorge Jimeneza oraz Radwańskiego. Wówczas, po raz pierwszy mieliśmy okazję zobaczyć na boisku Juricę Prsira.

17 lipca w Łodzi odbył się sparing przeciwko lokalnemu ŁKS-owi. Wisła ponownie ucieszyła swoich kibiców — wygrana 3:0 po golach Hamulicia, Kuchko oraz Sekulskiego rozbudziła nadzieje na dobrą grę w zbliżającym się sezonie PKO BP Ekstraklasy.

Żelazna defensywa się sypie?

Przynajmniej tak mogłaby sugerować druga część sezonu 2025/2026. Wówczas Wisła straciła dużo więcej bramek, aniżeli w bardzo dobrej rundzie jesiennej. Pokazuje to też, jak dotkliwa była zimowa strata Edmundssona, który zapewniał większe bezpieczeństwo bramki. Po odejściu Farera, sytuacja stała się nieco chaotyczna.

Jedno jest pewne — pomiędzy słupkami ponownie ujrzymy doświadczonego Rafała Leszczyńskiego. 34-letni golkiper był prawdopodobnie najlepszym bramkarzem rundy jesiennej sezonu 2025/2026. Niejednokrotnie ratował Nafciarzy z licznych opałów, pokazując klasę i zasługując na miejsce w ścisłej, bramkarskiej czołówce ligi. Młodzi Jakub Burek oraz Szymon Wada nie powinni stanowić dla niego żadnego zagrożenia.

Najprawdopodobniej Wisła zostanie przy formacji z trzema stoperami. Tak ustawiani byli w sparingach, więc Adam Majewski z pewnością nie ruszy nic względem Mariusza Misiury. Pewniakami do wyjścia w podstawowym składzie są Marcin Kamiński oraz Marcus Haglind-Sangre. O trzecie miejsce powinni rywalizować Marcin Fils, Marin Karamarko oraz Przemysław Misiak. W sparingach grali mniej więcej podobną ilość czasu. W odwodzie jest też młodziutki Białorusin Matvey Bokhno oraz perspektywiczny Polak Marcin Więckowski.

Przetasowania w środkowej linii

O bezpieczeństwo lewego wahadła z pewnością zadba Dion Gallapeni. Kosowianin to kluczowa postać w układance Wisły Płock. Z prawej strony najczęściej będziemy mieli okazję oglądać Zana Rogelja, którego zatrzymanie było jednym z najważniejszych celów Nafciarzy tego lata. Alternatywnymi wyborami za Słoweńca są Michał Król oraz Fabian Hiszpański, którzy z pewnością regularnie będą pojawiać się z ławki rezerwowych. W odwodzie dla Gallapeniego przygotowany jest Patryk Kun, który w Płocku może jednak odgrywać rolę nieco bardziej ofensywną, aniżeli w Legii. Podczas sparingów sprawdził się również 17-letni Nikodem Rogowski.

W środku ciężej wskazać zdecydowanych faworytów do gry w pierwszym składzie. Na ten moment faworytami wydają się Dani Pacheco, Adam Radwański oraz nieco bardziej wysunięty w przód Jorge Jimenez. Nie ulega wątpliwości, iż alternatywą za tych graczy, regularnie pojawiającą się na boisku będzie Krystian Pomorski, Jurica Prsir, czy Olaf Kobacki. Do rywalizacji może również włączyć się Grek Kyriakos Savvidis, gdy tylko powróci do gry po urazie. Ostatecznie, trener Majewski może postawić na Gleba Kuchko.

Siła ofensywna

Wydaje się, iż optymalnym ustawieniem dla Wisły będzie gra z dwoma napastnikami. Kandydatów trzech, jednak to Said Hamulić udowodnił w sparingach swoje bramkostrzelne atuty. Towarzyszyć mu będzie ktoś z dwójki Deni Jurić/Łukasz Sekulski. Wszyscy trzej charakteryzują się przede wszystkim okazałym wzrostem, lecz Sekulski to zawodnik, który w listopadzie skończy 36 lat. Tak zaawansowany wiek może faworyzować Juricia w walce o pierwszy skład. Młodą krew w płockim ataku uzupełnia też Kacper Błaszkiewicz, który testowany był również na pozycji środkowego pomocnika.

Podsumowując, skład Wisły na najbliższe mecze może przedstawiać się następująco:

Rafał Leszczyński — Marcus Haglind-Sangre, Marcin Kamiński, Marcin Fils — Dion Gallapeni, Dani Pacheco, Jorge Jimenez, Adam Radwański, Zan Rogelj — Said Hamulić, Deni Jurić

Pewny spadkowicz?

Wśród ankietowanych i ekspertów nie brakuje opinii, iż Wisła Płock jest murowanym kandydatem do spadku. Ich gra w 2026 roku posypała się jakościowo względem bardzo dobrej rundy jesiennej, a i transfery przychodzące nie wzbudziły powszechnej ekscytacji. Kadra Nafciarze wygląda jednak całkiem solidnie, a przy odrobinie szczęścia i przebłysku umiejętności poszczególnych zawodników, utrzymanie się w lidze nie musi być misją niemal niemożliwą.

Jeśli poszczególnie piłkarze Wisły podtrzymają poziom z poprzedniego sezonu, to płoccy kibice mogą patrzeć całkiem optymistycznie w przyszłość. Martwić może przede wszystkim dość nierówno grająca linia obrony, lecz cieszy zwiększona skuteczność napastników. Nafciarze mają wystarczająco dobry skład na Ekstraklasę, jednak rywale zbroili się nieco mocniej, co może budzić wątpliwości o jakość zespołu. Niemniej jednak, Wisła nie wydaje się tak bardzo murowanym kandydatem do spadku, jakim chociażby rok temu była Termalica. Owszem, przy zwiększeniu konkurencyjności ligi o utrzymanie będzie bardzo trudno, jednak kto jeszcze rok temu obstawiał Nafciarzy na pozycji lidera tabeli na zakończenie rundy jesiennej…

Artykuł Przygotowania do sezonu 2026/2027 — Wisła Płock pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Zmiany w zarządzie

Pierwszą oficjalnie potwierdzoną informacją przez klub było zakończenie współpracy z Prezesem Zarządu Wisła Płock S.A – Piotrem Sadczukiem. Dla wielu kibiców decyzja ta nie była łatwa do przełknięcia. Mając w głowie to, gdzie znajdował się na starcie i w jakim kierunku poszedł klub za kadencji Sadczuka ciężko przejść obok jego odejścia obojętnie. Piotr Sadczuk trafił do Płocka zaraz po spadku drużyny z Ekstraklasy. Po dwóch latach gry na drugim szczeblu rozgrywkowym Płocczanie powrócili do krajowej elity i stali się ogromnym zaskoczeniem zeszłorocznych rozgrywek. Głównym zarzutem wobec klubu jest brak możliwości zorganizowania oficjalnego pożegnania z byłym już Prezesem. Obowiązki Sadczuka objął Maciek Wiącek, który będzie pełnił wspomnianą funkcję do czasu znalezienia nowego prezesa.

Umowa za porozumieniem stron została rozwiązana też z dyrektorem sportowym Nafciarzy – Radosławem Kucharskim. Na znalezienie nowego pracodawcy Kucharski nie musiał długo czekać, gdyż w zeszły czwartek został oficjalnie zaprezentowany jako nowy dyrektor sportowy w Jagiellonii Białystok. Umowa z nowym szefem pionu sportowego obowiązywać będzie do końca sezonu 2028/2029.

Afera związana z odejściem Misiury

Największą burzę w mediach wywołała decyzja o rozstaniu się z pierwszym trenerem Nafciarzy – Mariuszem Misiurą. Tutaj umowa również została rozwiązana za porozumieniem stron. Jest to istotna informacja, ponieważ kilka dni później Misiura został ogłoszony nowym szkoleniowcem Motoru Lublin. Dzięki rozwiązaniu umowy z Wisłą nowy klub trenera Misiury nie musiał płacić żadnej kwoty odstępnego, aby pozyskać go już teraz.

Powód odejścia trenera Misiury na ten moment wydaje się niejasny, ze względu na sprzeczne informacje. Podczas konferencji prasowej wyjaśniającej obecną sytuację w klubie, pełniący obowiązki Prezesa Maciek Wiącek skomentował kwestię odejścia trenera. Jego zdaniem doszło do zmiany podejścia u szkoleniowca, a powodem jego odejścia była otrzymana oferta „nie do odrzucenia i niepowtarzalne warunki pracy”.

Z perspektywy Mariusza Misiury sytuacja wyglądała zgoła odmiennie. W pożegnalnym liście do kibiców czytamy:

„Pomimo osiągniętego porozumienia kontrakt nigdy nie został mi przedstawiony do podpisu, … Po czterech tygodniach oczekiwania, obserwowania zmian zachodzących w klubie oraz wielu rozmowach z żoną i najbliższymi doszedłem do wniosku, że nie chcę kontynuować pracy w miejscu, w którym w tak ważnej sprawie nie jestem traktowany w sposób partnerski. To właśnie wtedy moje podejście zaczęło się zmieniać. Nie dlatego, że pojawił się inny klub. Nie dlatego, że pojawiły się lepsze warunki finansowe. Powodem była utrata zaufania i poczucie, że ustalenia zawarte 12 kwietnia nie są traktowane poważnie.„

Nowe, stare rozdanie

Wraz z odejściem trenera Misiury z Płocka, jego miejsce zajął Adam Majewski. 59-latek nie jest przypadkową postacią dla kibiców Nafciarzy. W czasach swojej piłkarskiej kariery reprezentował barwy Wisły (w latach 90. nazywanej Petrochemią), aby następnie stawiać w niej swoje pierwsze trenerskie kroki. Majewski zaczął od pracy jako asystent trenera Marcina Kaczmarka w latach 12/13 – 17/18. W kolejnym sezonie pełnił obowiązki pierwszego trenera rezerw Wisły Płock, po czym ruszył w Polskę w poszukiwaniu nowych wyzwań.

Po dwóch epizodach w Stomilu Olsztyn oraz Stali Mielec, Majewski został wybrany nowym szkoleniowcem reprezentacji Polski do lat 21. Polak zastąpił na owym stanowisku Michała Probierza, który objął pierwszą reprezentację po fatalnych wynikach Fernando Santosa. Mimo tego, że początki w kadrze miał przyzwoite, to przez wyniki na młodzieżowych Mistrzostwach Europy musiał pożegnać się z reprezentacją. Teraz trenera czeka kolejne wyzwanie jakim będzie utrzymanie Wisły Płock w Ekstraklasie i próba powtórzenia sukcesu z zeszłego roku.

Są i pozytywy

Choć sytuacja w Wiśle Płock nie wygląda na ustabilizowaną, to pocieszenie w tak trudnej chwili mogą nieść nowi zawodnicy w zespole Nafciarzy. Na ten moment klub potwierdził dwa wzmocnienia, w tym jedno dzisiaj z rana. W piątek 12 czerwca Płocczanie ogłosili transfer chorwackiego pomocnika – Juricy Pršira. Zawodnik jest wychowankiem Dinama i NK Zagrzeb, a swoje początki w seniorskiej piłce zaznał w drugim zespole Hajduka Split. Kolejnym krokiem w karierze Chorwata był transfer do HNK Goricy w 2020 roku. Pršir rozegrał we wspomnianym zespole 180 spotkań w trakcie których zdobył 18 trafień i dołożył 16 asyst.

Kolejnym wzmocnieniem Płocczan, na którego oficjalne ogłoszenie musieliśmy czekać do dzisiaj jest Marcin Flis. Jak podaje Michał Sporczyk z portalu Nafciarski.pl, doświadczony obrońca został podpisany kilka minut przed zeszłotygodniową konferencją prasową. Polak ma za sobą występy w takich zespołach jak GKS Bełchatów, Piast Gliwice, ŁKS Łódź czy Stal Mielec. Co więcej, w samej Ekstraklasie rozegrał 114 spotkań dokładając do nich cztery trafienia. Takie liczby czynią obrońcę solidnym wzmocnieniem dla zespołu byłego szkoleniowca młodzieżowej reprezentacji Polski. Decyzja o sprowadzenie Flisa do Płocka jest prawdopodobnie silnie uwarunkowana wyborem nowego szkoleniowca, ponieważ obaj panowie znają się ze wspomnianej Stali, gdzie Flis rozegrał 47 spotkań pod wodzą Adama Majewskiego.

Co dalej?

Mimo tego, że zamieszanie wokół klubu nie zniknęło to pierwsza drużyna rozpoczęła już przygotowania do startu rozgrywek. Zobaczymy jak trener Majewski i jego podopieczni poradzą sobie w drugim sezonie po upragnionym awansie do Ekstraklasy. W XXI wieku Wisła zawsze utrzymywała się na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w swoim drugim sezonie po awansie. Zobaczymy czy i tym razem historia zatoczy koło.

Artykuł Nawałnica zmian w Płocku. Co dalej z Nafciarzami? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Miejsce dla nowych

Nie sposób przejść obojętnie wobec zmian, jakie mają miejsce w Wiśle Płock. Na ten moment klub potwierdził zakończenie współpracy z ośmioma zawodnikami pierwszego zespołu. Co więcej, w tym gronie znajdują się gracze, którzy regularnie reprezentowali Nafciarzy w ubiegłym sezonie. Jak na razie wiadomo, że nowych kontraktów nie otrzymają Kevin Custović, Iban Salvador, Dominik Kun i Nemanja Mijuškovic. Jeśli chodzi o wypożyczenia to Dominik Sarapta, Wiktor Nowak, a także Matchoi Djaló nie zostali wykupieni na stałe przez tegorocznego beniaminka.

Kluczowym pytaniem jest to, kim Nafciarze zastąpią ważnych zawodników takich jak Kun, Nowak, czy Mijuškovic przed końcem lata. Wisła potrzebuje wzmocnień, aby w przyszłym sezonie ustabilizować swoją pozycję w lidzę i postawić kolejny krok w kwestii rozwoju zespołu.

Duża strata dla kibiców

Największą obawą fanów Nafciarzy przed końcem ubiegłego sezonu była strata Wiktora Nowaka. 21-letni ofensywny pomocnik zadebiutował w Wiśle już w pierwszej kolejce PKO BP Ekstraklasy i z miejsca stał się istotną postacią w zespole trenera Misiury. Mimo wcześniejszej znajomości w Zniczu Pruszków Mariusz Misiura nie był w stanie sprawić, aby młody zawodnik pozostał w ekipie z Płocka na stałe. W rezultacie Wiktor wróci do Górnika Zabrze, z którego został wypożyczony. Nowak rozegrał w tym sezonie łącznie 33 spotkania, w których trakcie zdobył pięć bramek i zanotował jedną asystę.

Drugą bolesną stratą jest odejście Dominika Kuna z Wisły. Decyzją klubu umowa 32-letniego pomocnika nie została przedłużona. Kun powrócił do Płocka przed sezonem 2024/2025. Co więcej, od początku był on ważną postacią, która ostatecznie przyczyniła się do powrotu Wisły do ekstraklasy po dwuletniej przerwie. W sezonie 2025/2026 pomocnik był dalej podstawowym zawodnikiem, o czym świadczy czas spędzony na boisku (2525 minut). W tegorocznych rozgrywkach Kun dołożył od siebie 4 asysty w 34 rozegranych spotkaniach. Co więcej, został on liderem całej ligi, jeśli chodzi statystykę „kluczowy udział przy golu bez asysty”.

Nowe i stare twarze

Pozytywną informacją dla kibiców Nafciarzy jest to, że klub poza żegnaniem obecnych zawodników sprowadza zastępstwa w ich miejsce. Pierwszym nowym graczem Płocczan został 26-letni wahadłowy Motoru Lublin – Michał Król. Polak dołączy do Płocczan na zasadzie wolnego transferu, po tym jak jego kontrakt z Motorem wygaśnie. Umowa z Królem została podpisana do 31 maja 2029 roku.

Poza transferem Króla do Wisły bardzo istotną informacją jest oficjalne wykupienie Diona Gallapeniego z Widzewa Łódź na stałe przez klub z Mazowsza. Nafciarze pozyskali Kosowianina za kwotę 800 tys. Euro, co przy aktualnej wartości zawodnika wydaje się wyjątkową okazją. Zainteresowanie Gallapenim jest wysokie, szczególnie jeśli chodzi o kluby włoskie. W związku z tym bardzo prawdopodobne jest, że Dion opuści Wisłę jeszcze tego lata, tym samym zasilając budżet klubu dodatkowymi kilkoma milionami Euro.

Zwrot akcji ws. trenera Misiury

Mimo tego, że umowa z Mariuszem Misiurą dopiero co została przedłużona, jego przyszłość w Płocku stoi pod dużym znakiem zapytania. Zdaniem mediów zainteresowany zakupem klubu jest były piłkarz reprezentacji Polski i działacz sportowy – Marek Koźmiński. W przypadku przejęcia Wisły przez nowego właściciela opcja przedwczesnego zwolnienia trenera Misiury byłaby możliwa.

Mimo tego, że takie prawo przysługiwałoby Koźmińskiemu na nowym stanowisku, ciężko byłoby zrozumieć taką decyzję. Trener Misiura ma za sobą dwa bardzo udane sezony w Płocku. W ich trakcie najpierw wywalczył awans, a potem stał się największym zaskoczeniem sezonu 2025/2026 PKO BP Ekstraklasy. Wisła Płock pokazała, że dzięki stabilnej defensywie jest w stanie szybko zapewnić sobie utrzymanie i tym samym konkurować z największymi zespołami w Polsce. Mimo gorszej drugiej części sezonu pracę Mariusza Misiury należy oceniać pozytywnie.

Artykuł Spore zmiany w Wiśle Płock – co przyniesie letnie okienko transferowe? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Wyszarpany awans

Aby w pełni zrozumieć tegoroczny sukces Nafciarzy, musimy cofnąć się do końcówki zeszłego sezonu. Wisła o awans do najwyższej ligi w Polsce biła się do samego końca. Ostatecznie, cel został osiągnięty za sprawą baraży. Pierwszym rywalem Nafciarzy była Polonia Warszawa. Remis utrzymywał się przez znaczną część spotkania, jednak w 89. minucie Dani Pacheco wyprowadził Wisłę na prowadzenie. Spotkanie zakończyło się wynikiem 2:1, tym samym wysyłając drużynę Mariusza Misiury do finału o awans do ekstraklasy.

W kolejnym etapie na Płocczan czekała Miedź Legnica, która na wyjeździe pokonała Wisłę Kraków. Przez pierwsze 45 minut w spotkaniu utrzymywał się bezbramkowy wynik, jednak w doliczonym czasie gry Nafciarze otrzymali rzut karny. Stały fragment wykorzystał napastnik Płocczan — Łukasz Sekulski. W drugiej części spotkania Jorge Jimenez podwyższył przewagę gospodarzy. Gwoździem do trumny dla Miedzi była czerwona kartka dla Wojciecha Hajdy w 93. minucie, która ostatecznie zamknęła temat awansu do ekstraklasy. Można zatem stwierdzić, że mimo dobrej gry, Wiśle towarzyszyło również wiele szczęścia, dzięki czemu drużyna z Płocka powróciła na krajowy szczyt po dwuletniej przerwie.

Gra ponad oczekiwania kibiców

Wisła i jej kibice wchodząc w ten sezon, mieli jeden jasny cel — utrzymać się w ekstraklasie za wszelką cenę. Rzeczywistość jednak szybko zweryfikowała i zmusiła do zmiany listę celów trenera Misiury. Płocczanie zainaugurowali sezon w perfekcyjny sposób. Po pierwszych trzech kolejkach Nafciarze mieli na swoim koncie komplet punktów. Co więcej, stracili w nich zaledwie jednego gola w wyjazdowym spotkaniu z Rakowem Częstochowa. Seria zwycięstw została przerwana kilka dni później za sprawą remisu z Widzewem Łódź. Na pierwszą porażkę Nafciarzy w sezonie trzeba było czekać ponad miesiąc. Wtedy lepszy od nich okazał się inny tegoroczny beniaminek — Arka Gdynia (1:0).

Przegrana w Trójmieście zapoczątkowała serię złych wyników drużyny trenera Misiury. W kolejnej kolejce Płocczanie ulegli Jagiellonii Białystok, a zaledwie cztery dni później w meczu z GKS-em Katowice odpadli z Pucharu Polski po dwóch golach w dogrywce. Nikt jednak nie zakładał, że starcie z Gieksą będzie ostatnim przegranym pojedynkiem Wisły w ubiegłym roku kalendarzowym.

Mur nie do przejścia

W rundzie jesiennej głównym atutem Nafciarzy była bez wątpienia skuteczna gra w defensywie. Dzięki sprowadzeniu takich zawodników jak Marcin Kamiński, czy Rafał Leszczyński Wisła straciła zaledwie 12 bramek w rundzie. Był to tym samym najlepszy wynik w całej lidze. Tercet obrońców Kamiński-Edmundsson-Haglind-Sangre stanowił o sile zespołu, a Leszczyński nie raz ratował zespół przed utratą bramki. W rezultacie dobra gra poskutkowała zakończeniem rundy jesiennej na fotelu lidera ekstraklasy.

Po 18 kolejkach Nafciarze zgromadzili na swoim koncie łącznie 30 punktów. Taki wynik oznaczał, że lider ekstraklasy zdobył średnio 1,66 punktu na mecz. Był to tym samym najgorszy rezultat we wszystkich ligach europejskich. Zarzuty w tej sytuacji powinny być jednak przerzucane na czołowe ekipy ligi, gdyż to od nich oczekiwano znacznie więcej na jesieni, i to przez ich słabą grę, remisująca, ale punktująca Wisła zakończyła 2025 rok na szczycie. Wisienką na torcie jest fakt, że Wisła trenera Mariusza Misiury jest jedyną drużyną ekstraklasy w XXI wieku, która w żadnym ze swoich 20 pierwszych spotkań w sezonie nie straciła więcej niż jednej bramki.

Zimowe porządki w Płocku

Najgłośniejszą zmianą w zespole trenera Misiury była bez dwóch zdań sprzedaż lidera obrony — Andriasa Edmundssona. Farer zamienił beniaminka z Mazowsza na włoski Hellas Verona za kwotę 2,5 mln euro. Odejście Edmundssona było dużą stratą dla Wisły, gdyż był on jednym z niewielu zawodników ligi, którzy rozegrali pełny zakres minut. Kluczowym celem transferowym dla Płocczan było znalezienie odpowiednika dla 25-latka. W jego miejsce sprowadzony został Marin Karamarko z bośniackiego FK Željezničar. 27-letni stoper jest lewonożny i cechuje się dobrą grą w powietrzu, identycznie jak Farer.

Poza środkowym obrońcą do Wisły przyszło również pięciu innych zawodników. Z tej grupy trzech graczy dołączyło na zasadzie transferu definitywnego. W zimowym okienku Nafciarzy wzmocnili Said Hamulic (Toulouse), Kyriakos Savvidis (Slovan Bratislava) i Matvey Bokhno (Lech Poznań). Jeśli chodzi o wypożyczenia, to do drużyny z Płocka dołączył pomocnik FC Kopenhagi — Dominik Sarapata i Dion Gallapeni z Widzewa Łódź. Tak silne i liczne wzmocnienia mogły napawać kibiców optymizmem przed powracającymi rozgrywkami. Rzeczywistość okazała się jednak znacznie bardziej brutalna.

Zejście na ziemię

Runda wiosenna ukazała Wisłę Płock z zupełnie nowej perspektywy. Forma zespołu uległa znacznemu pogorszeniu a defensywa, z której słynęli Płocczanie przestała być tak skuteczna. Po wznowieniu rozgrywek Nafciarze wygrali tylko dwa spotkania mniej niż jesienią, co samo w sobie nie jest tragedią. Jednak zespół Misiury zaczął tracić znacznie więcej bramek, w rezultacie czego Wisła przegrała aż dziesięć spotkań po przerwie zimowej, znacznie utrudniając sobie walkę o europejskie puchary.

Poza kłopotami z bronieniem własnej bramki Wisła obniżyła loty również pod polem karnym rywali. W rundzie jesiennej Nafciarze nie strzelili żadnego gola tylko w spotkaniach z Arką Gdynia, Jagiellonią Białystok, Lechem Poznań i Cracovią. W drugiej części sezonu bezbramkowych spotkań dla Wisły było już ponad dwa razy więcej (łącznie 9 meczów na 16 możliwych).

Jak poradzili sobie nowi zawodnicy?

Mimo wielu wzmocnień w zimowym okienku ciężko mówić o poważnej użyteczności większości z nich. Karamarko, który miał być następcą Edmundssona, rozegrał tylko 3 spotkania w barwach Nafciarzy, aby następnie wypaść do końca sezonu przez naderwanie więzadła pobocznego w kolanie. W przypadku Dominika Sarapaty i Saida Hamulicia sytuacja wydaje się być jeszcze gorsza, ponieważ spędzili na boisku raptem kilkaset minut, nie wypadając przez jakiekolwiek urazy.

W pozytywach najbliżej jest mówić o dwóch pozostałych nowych graczach Wisły: Gallapenim i Savvidisie. Ten drugi z miejsca stał się istotnym graczem w zespole i nawet zaliczył swojego debiutanckiego gola po indywidualnym rajdzie w meczu z Lechią Gdańsk. Udaną końcówkę sezonu pokrzyżował mu złamany obojczyk w starciu z Radomiakiem Radom. Mariusz Misiura nie mógł liczyć na Greka w ostatnich czterech kolejkach, jednak będzie on prawdopodobnie odgrywał ważną rolę w ekipie z Płocka w przyszłym sezonie.

W przypadku Diona Gallapeniego sytuacja wygląda zdecydowanie najlepiej. Rozegrał najwięcej minut ze wszystkich przychodzących graczy i w podstawowym składzie zagościł aż dziewięciokrotnie. Co więcej, swoje występy poparł liczbami, zaliczając trzy asysty (dwie w starciu z Jagiellonią i jedną przeciwko Termalice). Dobre występy w barwach Płocczan zaowocowały zainteresowaniem zagranicznych klubów bocznym pomocnikiem. Zdaniem mediów Wisła Płock ma skorzystać z opcji wykupu Kosowianina z Widzewa za kwotę 800 tys. euro, aby następnie sprzedać go z zyskiem. Na ten moment Gallapeni wyceniany jest na ok. 2,5 mln euro przez portal Transfermarkt, a w walce o 21-latka mają być kluby z Włoch , w tym m.in. Bologna FC i Atalanta Bergamo.

Co dalej?

Najważniejszą informacją dla kibiców Wisły Płock jest bez dwóch zdań to, że Mariusz Misiura będzie dalej prowadził zespół w następnym sezonie. Po dwóch owocnych latach klub zdecydował się na aktywowanie klauzuli przedłużającej kontrakt trenera do końca sezonu 2026/2027. Co więcej, wraz z trenerem nowe kontrakty otrzymali asystenci w sztabie szkoleniowym Wisły.

Jeśli chodzi o zmiany w samym zespole, to z klubem już pożegnało się trzech zawodników. Są nimi Kevin Čustović, Iban Salvador i Dominik Kun. Ten ostatni rozegrał dla Nafciarzy w tym sezonie 34 spotkania, w których trakcie zanotował pięć asyst. W miejsce opuszczających klub zawodników Płocczanie zdecydowali się jak na razie sprowadzić jednego gracza. Jest nim 26-letni zawodnik Motoru Lublin — Michał Król. Prawy napastnik zanotował w tym sezonie na swoim koncie jedno trafienie i trzy asysty. Zobaczymy, jak poradzi sobie pod wodzą trenera Misiury.

Podsumowanie

Wisła Płock kończy sezon jako jedna z o ile nie największa niespodzianka tegorocznych rozgrywek PKO BP Ekstraklasy. Mimo znacznie gorszej drugiej części sezonu drużyna Mariusza Misiury ostatecznie zakończyła ligowe potyczki na 8. miejscu w tabeli. Taki wynik należy rozpatrywać jako jednoznaczny sukces drużyny, która dopiero co powróciła do najwyższego poziomu rozgrywkowego w Polsce. Co więcej, wartością dodaną dla Płocczan jest fakt, że pozostali jedynym beniaminkiem, który uchronił się przed spadkiem w tym roku. Przed Nafciarzami wyjątkowo trudny moment, jakim będzie postawienie kolejnego kroku w celu stabilizacji i pozostaniu w ekstraklasie na lata. Czas pokaże jaką Wisłę zobaczymy na koniec lipca, kiedy rozgrywki 2026/2027 ruszą pełną parą.

Artykuł Zaskakująca Wisła Płock — podsumowanie sezonu 2025/2026 pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Dokładamy wszelkich starań, by dostarczać Wam możliwie najlepszych materiałów, w tym fotorelacji z rozgrywanych spotkań. Doceniasz rzetelne materiały o polskiej piłce klubowej i reprezentacyjnej? PolskaGola.Info to analizy, ciekawostki i pasja niezależnej redakcji. Jeśli lubisz to, co robimy, możesz postawić nam kawę — każda pomaga rozwijać projekt i daje motywację do dalszej pracy. Jeśli chcesz wesprzeć pracę naszego fotografa, w opisie napisz: Piotr Brydak! Dzięki!

Artykuł Cracovia 1:2 Wisła Płock [GALERIA] pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Udany start

Nic nie zapowiadało, że Wisła zaliczy taki regres względem poprzedniej części sezonu. Pierwszym sprawdzianem podopiecznych trenera Misiury było domowe spotkanie z Rakowem. Mecz zakończył się wynikiem 2:1, w czym dużą zasługę miał bramkarz Nafciarzy – Rafał Leszczyński. Medaliki zdołały złapać kontakt dopiero w 86. minucie za sprawą trafienia Jonatana Brunesa.

Mimo gry z jednym z czołowych polskich zespołów beniaminek miał swoje okazje, aby podwyższyć wynik spotkania. Mecz z Rakowem napawał kibiców Wisły optymizmem, jednak rzeczywistość w kolejnych starciach okazała się znacznie brutalniejsza.

Koniec marzeń Nafciarzy?

Kluczowa dla dalszych losów sezonu mogła okazać się decyzja o sprzedaży lidera defensywy Andriasa Edmundssona do Hellasu Verona zimą. Mimo tego, że Wisła pokonała Raków bez Farera w składzie, to jego nieobecność była nadto widoczna w ostatnich kolejkach. Nafciarze po raz pierwszy w tym sezonie stracili więcej niż 1 bramkę w trzech spotkaniach z rzędu (mecze z Widzewem Łódź, Legia Warszawa i Zagłębiem Lubin). Do tego dochodzi też porażka 1:0 z Piastem Gliwice w Walentynki.

W rezultacie wspomnianych czterech porażek Wisła Płock spadła na 7. miejsce w tabeli. Na ten moment do prowadzącej w stawce Jagiellonii Białystok traci 5 punktów, jednak Lech Poznań i Zagłębie Lubin zgromadziły na swoje konto identyczną liczbę oczek. Sytuację Nafciarzy skomentował trener Misiura:

– To dla nas trudny moment, ale na pewno w życiu po coś jest. Kluczem jest to, co z nim zrobimy. W najbliższym czasie będę niesamowicie otwartym człowiekiem dla moich piłkarzy i ludzi ze sztabu, bo wierzę, że to jest cały czas ta sama grupa, która przed chwilą nie przegrywała spotkań, wygrywała i dawała nam dużo radości. Wierzę, że ten moment jest po to, żebyśmy za chwilę byli silniejsi. Wrócimy silniejsi

Wzmocnienia rozwiązaniem problemu?

Choć o wyniki drużyny kibice Nafciarzy mogą mieć zarzuty, to w przypadku wzmocnień do klubu nie mogą narzekać. Kluczowym celem transferowym było sprowadzenie nowego stopera po utracie Edmundssona. Płocczanie zdecydowali się na zakontraktowanie 27-letniego Marina Karamarko z FK Željezničar. Obrońca podpisał umowę z Wisłą do 31 Grudnia 2027 roku z opcją przedłużenia jej o kolejny rok. Poza Chorwatem, z klubem na dłuższy okres związali się Said Hamulic i Kyriakos Savvidis.

Poza transferami definitywnymi do klubu z Płocka zawitało również dwóch nowych graczy, w ramach wypożyczenia do końca sezonu. 18-letni wychowanek Górnika Zabrze, a od kilku miesięcy zawodnik FC Kopenhagi Dominik Sarapata dołączył do zespołu pod koniec stycznia. Trzy tygodnie później do Wisły zawitał młody talent reprezentacji Kosowa – Dion Gallapeni. Obrońca został wypożyczony przez walczący o utrzymanie Widzew Łódź.

Pacheco zostaje na dłużej!

Ciężko rozmawiać o Nafciarzach bez wspominania o Danim Pacheco. Hiszpan dołączył do drużyny Mariusza Misiury przed startem sezonu 2024/2025 i z miejsca stał się jej fundamentalnym zawodnikiem. Hiszpan szkolący się w katalońskiej La Masii, a także młodzieżowych drużynach Liverpoolu był jednym z kluczowych czynników, dzięki którym Wisła wróciła do Ekstraklasy. Wysokie zaufanie trenera do zawodnika zaowocowało przedłużeniem umowy 35-latka do końca przyszłego sezonu.

Pacheco rozegrał w tym sezonie 23. spotkania dla Wisły, w trakcie których dwukrotnie wpisał się na listę strzelców i zanotował dwie asysty. Choć statystyki na pierwszy rzut oka nie powalają, to realna wartość Daniego w drużynie jest bardzo wysoka i ciężko wyobrazić sobie obecny zespół trenera Misiury bez jego doświadczonego lidera.

Co czeka Wisłę Płock?

Nafciarze mają do udowodnienia kibicom, a także samym sobie, że pierwsza połowa sezonu nie była przypadkiem. Ostatnie tygodnie skłaniają do stwierdzenia, iż zespół znajduje się w kryzysie. W przypadku kontynuacji niechlubnej passy marzenia Płocczan o walce w europejskich pucharach mogą szybko runąć w gruzach. Szansa na przełamanie pojawi się w poniedziałek, w domowym starciu z Arką Gdynia.

Artykuł Koniec niesamowitej Wisły? Podsumowanie ostatnich tygodni Płocczan pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Apatia w Gliwicach

W ramach 20. kolejki Nafciarze stanęli naprzeciw Piasta Gliwice w wyjazdowym starciu. Wisła liczyła na podtrzymanie swojej serii bez porażki, która trwała od 19 września ubiegłego roku. Celu jednak nie udało się osiągnąć i drużyna trenera Misiury poległa w Gliwicach 1:0.

Największym hamulcem dla Wisły Płock w meczu z Piastem okazała się dyspozycja w ofensywie. W trakcie spotkania Nafciarze wytworzyli sobie wiele dogodnych szans na pokonanie bramkarza Gliwiczan – Frantiska Placha. Jednak napastnicy nie byli w stanie spełnić pokładanych w nich oczekiwań. Do porażki swoje pięć groszy dołożył także bramkarz Wisły – Rafał Leszczyński, który źle oszacował lot piłki przy akcji bramkowej dla gospodarzy. Mimo stawiania Piasta w roli faworyta przez bukmacherów, to Wisła Płock miała klarowniejsze sytuacje w tym meczu. O nieskuteczności drużyny trenera Misiury w tym spotkaniu świadczy wyższy wskaźnik oczekiwanych goli od swoich rywali (1.42 xG).

Zimny prysznic u siebie

Szansa na zrewanżowanie się po porażce nadeszła 14 lutego w domowym starciu z Widzewem Łódź. Drużyna prowadzona przez Igora Jovicevicia zajmowała po 20 kolejkach przedostatnie miejsce w tabeli. Mimo tego Widzew zdołał pokonać gospodarzy 0:2 po golach Sebastiana Bergiera i Emila Kornviga w odpowiednio 38. i 89. minucie spotkania.

Kryzys w ofensywie Wisły trwa w najlepsze. Jednak w meczu z Widzewem wytworzonych szans przez zawodników Mariusza Misiury było zdecydowanie mniej. Łodzianie mieli dobre okazje na podwyższenie wyniku, ale ostatecznie gracze Jovicevicia nie byli w stanie ich wykorzystać. Największą kontrowersję w środowisku Wisły Płock wzbudził nieuznany faul w polu karnym Widzewa na Marcusie Haglind-Sangré. Decyzję sędziego skomentował trener Płocczan:

Obojętnie czy ja mam koszulkę Wisły Płock, czy GKS-u Katowice, Widzewa Łódź, czy Legii Warszawa, czy jeszcze innego zespołu. Jeżeli jest w polu karnym faul na zawodniku, to jest rzut karny obojętnie jaką się ma koszulkę. Chciałbym, żeby to było respektowane, bo dzisiejsza sytuacja przy 1:0 z Marcusem Sangré to jest stuprocentowy rzut karny.

Co dalej z Nafciarzami?

Po dwóch porażkach Wisła spadła na 3. miejsce w tabeli Ekstraklasy. Do prowadzącej Jagiellonii Białystok traci na ten moment trzy punkty. Trener Misiura poszukuje rozwiązań, aby poprawić grę swojej drużyny. Rozwiązaniem może okazać się nowe wzmocnienie ekipy z Płocka.

W poniedziałek klub wydał komunikat o wypożyczenie 21-letniego reprezentanta Kosowa i zawodnika Widzewa – Diona Gallapeniego. Obrońca dołączył do Wisły do końca obecnego sezonu, jednak klub ma możliwość wykupu zawodnika na stałe. Na ten moment Gallapeni rozegrał w Ekstraklasie 10 spotkań. Co więcej, w sierpniowym meczu z Pogonią Szczecin po raz pierwszy wpisał się na listę strzelców.

Wisła zaskoczy w Warszawie?

Kibice Wisły liczą na powrót dawnej skuteczności drużyny zarówno w ofensywie, jak i defensywie. Najbliższa szansa na „odkucie” się po serii porażek nadejdzie 21 lutego w wyjazdowym starciu ze spisującą się poniżej oczekiwań Legią Warszawa.

Artykuł Koniec passy Wisły Płock w Ekstraklasie. Co dalej z Nafciarzami? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Duża strata w defensywie

W tym sezonie Edmundsson stał na czele obrony Wisły Płock. Jako jeden z niewielu piłkarzy w całej lidze, rozegrał pełny zakres możliwych minut w rundzie jesiennej. Utrata Farera była nieunikniona ze względu na jego doskonałą formę. Wisła przygotowała się na taką sytuację, przedłużając w grudniu umowę z obrońcą do czerwca 2027 roku.

Wielu kibiców Nafciarzy zadawało sobie pytanie, jak poradzi sobie ich drużyna w drugiej części sezonu bez Andriasa. W końcu to on wraz z Marcinem Kamińskim i Marcusem Haglind-Sangré odpowiadał za zaskakująco skuteczną defensywę płocczan. W pierwszym sprawdzianie z Rakowem Częstochowa w buty kluczowego zawodnika Wisły wszedł rezerwowy Nemanja Mijuskovic. Mimo tego, że Nafciarze mierzyli się z czołowym zespołem PKO BP Ekstraklasy, zdołali pewnie wygrać pierwszy mecz rundy wiosennej 2:1.

Karamarko zastąpi Edmundssona?

Ostatecznie klub przy ulicy Łukasiewicza zdecydował się na sprowadzenie defensora do drużyny trenera Misiury. Nowym zawodnikiem został 27-letni Chorwat Marin Karamarko. Zawodnik jest wychowankiem Hajduka Split i ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach swojego kraju. Na początku zeszłego sezonu dołączył do FK Željezničar występującego w bośniackiej ekstraklasie. Karamarko z miejsca stał się istotnym elementem zespołu, kończąc sezon z 49 spotkaniami, w tym występami w eliminacjach Ligi Konferencji.

Decyzja o podpisaniu Chorwata wydaje się silnie powiązana z byłym obrońcą Nafciarzy. Karamarko tak samo, jak Edmundsson jest lewonożnym środkowym obrońcą. Co więcej, jednym z kluczowych atutów nowego Nafciarza jest bardzo dobra gra w powietrzu. Edmundsson był jednym z najlepszych zawodników ligi w tym aspekcie. Marin związał się z Wisłą do 31 grudnia 2027 roku, z opcją przedłużenia kontraktu o kolejny rok.

Czy Karamarko podbije Ekstraklasę?

Wisła Płock pokazała, że jest w stanie wprowadzić swoich graczy na najwyższy poziom i pomóc w postawieniu kolejnego kroku w karierze. Marin Karamarko wydaje się idealnym rozwiązaniem problemów z defensywą dla trenera Misiury. Szansa na przeprowadzenie pierwszego sprawdzianu Chorwata może nadejść już w poniedziałek, w wyjazdowym starciu z Piastem Gliwice.

Artykuł Marin Karamarko nowym obrońcą Wisły Płock pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Przedwczesna radość

Jeszcze kilka tygodni temu wielu kibiców Wisły cieszyło się z informacji, że ich gwiazda przedłużyła swoją umowę do końca czerwca 2027 roku. Oznaczało to, że klub był zabezpieczony pod względem odejścia zawodnika w przyszłości. Jednak po tak udanej połowie sezonu ciężko było nie wzbudzić zainteresowania zagranicznych klubów Farerem.

Edmundsson wyróżnia się na tle innych obrońców PKO BP Ekstraklasy swoim umiejętnościami gry w powietrzu, a także blokowania strzałów przeciwników. W tym sezonie razem z bramkarzem Rafałem Leszczyńskim i Szwedem Haglind-Sangré byli jedynymi piłkarzami Nafciarzy z pełnym wymiarem minut na boisku.

Przyszedł czas na włoskie calcio

Jeszcze 3 lata temu Edmundsson poważnie myślał o zakończeniu profesjonalnej kariery. Zamiast piłki wolał poświęcić się studiowaniu na Wyspach Owczych. Teraz obrońca będzie mierzyć się z elitarnymi graczami świata w Serie A. Andrias dołącza do Hellasu Verona, który desperacko walczy o utrzymanie na szczycie. Drużyna zajmuje ostatnie miejsce w tabeli, gromadząc 14 punktów po 23 kolejkach.

Jak podaje portal Transfermakt, Hellas zapłacił za Farera 2,5 mln Euro. Co więcej, drużyna wierzy, że nowy obrońca przełoży wyśmienitą formę z polskich boisk na te we Włoszech. Ponadto zawodnik jest też podstawowym reprezentantem swojego kraju, w którym rozegrał już 21 spotkań. Ekipa z Werony w tym sezonie straciła 41 bramek, co jest najgorszym wynikiem w całej Serie A. Zobaczymy czy Edmundsson będzie w stanie pomóc drużynie w pozostaniu w najwyższym poziomie rozgrywkowym w kraju.

Liczy się kolektyw

Mimo odejścia swojej gwiazdy Nafciarze się nie zatrzymują. W niedzielę pokonali u siebie Raków Częstochowa 2-1. Co więcej, gol dla rywali padł w samej końcówce na otarcie łez kibiców gości. Trener Misiura wielokrotnie podkreślał znaczenie jedności grupy. Wisła nie zamierza się poddawać i już teraz pokazuje, że nawet bez Edmundssona dalej jest wyjątkowo skuteczna w defensywie. Kto zajmie miejsce Farera w jedenastce Nafciarzy?

Artykuł Andrias Edmundsson odchodzi z Wisły Płock pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Szczęśliwy start

Od początku meczu Raków próbował pokazać się z dobrej strony w Płocku. Już w 10. minucie drużyna trenera Tomczyka mogła wyjść na prowadzenie po strzale Jonatana Brunesa. Piłka jednak nie przekroczyła linii bramki za sprawą refleksowej interwencji Rafała Leszczyńskiego. Bramkarz Wisły podtrzymuje dobrą formę i bez dwóch zdań jeszcze nie raz uratuje drużynę Nafciarzy w tym sezonie. Mimo ataków Rakowa to Płocczanie pierwsi mieli powody do radości po trafieniu 21-letniego Wiktora Nowaka. Pomocnik ofiarnym wślizgiem wpakował piłkę do siatki po zamieszaniu w polu karnym.

Raków miał szansę na wyrównanie przed końcem pierwszej połowy za sprawą rzutu rożnego w 29. minucie. Mało brakowało, aby Micheal Ameyaw ustrzelił gola olimpijskiego, jednak w ostatniej chwili z linii bramkowej piłkę głową wybił Haglind-Sangré. Częstochowianie bez ustanku próbowali pokonać Leszczyńskiego, ale ostatecznie to Wisła schodziła na przerwę z prowadzeniem.

Raków walczył do końca

W drugiej odsłonie spotkania to płocczanie pierwsi ruszyli na bramkę gości. Już w 46. minucie po niepewnej interwencji Oliwiera Zycha Wisła mogła prowadzić 2:0, ale ostatecznie piłka nie wpadła do siatki. Zaangażowanie w ofensywie Nafciarzy szybko przyniosło skutki, bo niecały kwadrans później Jurić podwyższył wynik pewnym strzałem po szybko przeprowadzonej akcji. Rezerwowy napastnik Giannis Niarchos miał okazję na zamknięcie spotkania, jednak nie wykorzystał bardzo dobrego podania w pole karne od Quentina Lecoeuche’a.

Drużyna z Częstochowy nie zamierzała poddać się bez walki. Mimo dobrych sytuacji pod bramką Wisły ofensywa Rakowa nie była w stanie zatrzymać świetnie dysponowanego Leszczyńskiego. Przełom nastąpił w 86. minucie, kiedy to goście złapali kontakt po główce Brunesa. Było to tym samym 10. trafienie Norwega w tej edycji PKO BP Ekstraklasy.

Udany debiut Sarapaty

Nowy nabytek Wisły Płock stał przed ciężkim wyzwaniem w swoim debiucie. Dominik Sarapata wyszedł na spotkanie z Rakowem w 1. składzie, kosztem Dominika Kuna. Pomocnik wypożyczony z FC Kopenhagi od pierwszego gwizdka próbował pokazać się z dobrej strony. Na początku drugiej połowy zagrał piłkę do nabiegającego Łukasza Sekulskiego, ale napastnik nie zdołał zmieścić piłki w siatce. Reprezentant polskiej młodzieżówki spędził na boisku 65. minut, a fani bardzo pozytywnie ocenili jego debiut na mediach społecznościowych klubu. Zobaczymy, jak pomocnik będzie spisywać się w dalszym etapie rundy wiosennej.

Udane wejście w nowy rok

Wisła Płock po raz kolejny udowadnia, że nie znalazła się na fotelu lidera przypadkowo i zdobywa pierwsze trzy cenne punkty u siebie z na ten moment czwartą najlepszą drużyną ligi. Wynik meczu skomentował szkoleniowiec Nafciarzy – Mariusz Misiura:

Jestem niesamowicie szczęśliwy i dumny, że mimo takiego, bym powiedział, meczu nie do końca jakiegoś wyjątkowego, wybitnego, wygrywamy z takim przeciwnikiem, wydaje mi się, zasłużenie i ten wynik, patrząc na sytuacje, jakie były w meczu, powinien być dużo wyższy. Gratuluję drużynie.

Kolejnym przeciwnikiem ekipy z Płocka będzie Piast Gliwice, z którym zmierzą się na wyjeździe 9 lutego o godzinie 19:00.

Artykuł Wisła Płock inauguruje powrót Ekstraklasy zwycięstwem z Rakowem Częstochowa pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.