Pierwsza połowa

Rafał Górak zaszokował już od pierwszych minut, stawiając na rezerwowego Kacpra Łukasiaka. Był to jednak udany ruch, ponieważ sam zawodnik rozegrał dobre zawody. Pomimo tego, pierwsze minuty były nieco nerwowe. Zawodnikom Gieksy zdarzało się popełniać błędy, które mogły zakończyć się bramką dla gości. Jeden z piłkarzy Żiliny miał nawet przed sobą sytuację sam na sam, jednak na szczęście dla górnoślązaków trafił obok bramki. Katowiczanie odpowiedzieli jednak większą liczbą okazji. Kilkukrotnie byli blisko zdobycia gola, lecz każdy ze strzałów okazywał się albo niecelny, albo łatwy do obrony dla bramkarza. Czuć było, że bramka wisi w powietrzu, jednak ostatecznie Gieksa musiała pogodzić się z bezbramkowym remisem po pierwszej połowie.

Atmosfera na trybunach

Przy okazji pierwszej połowy warto również wspomnieć o kibicach zgromadzonych na stadionie. Na Arenie Katowice pojawiło się wówczas ponad 12 tysięcy osób. Wśród nich zaledwie kilku kibicowało Żilinie z sektora gości. Niesamowite emocje towarzyszyły spotkaniu już od pierwszych minut, gdy wspólnie wspierano Gieksę licznymi lokalnymi przyśpiewkami. W 9. minucie, aby uczcić pamięć najwybitniejszego piłkarza w historii GKS-u, cały stadion wspólnie skandował imię i nazwisko Jana Furtoka. Ultrasi Gieksy zaprezentowali również okolicznościową oprawę przedstawiającą czterech kosmonautów z napisem u góry: „Bukowa Base Here — GieKSa Is Coming to Europe!”.

Przeglądając media społecznościowe, można było zauważyć, że oprawa zwróciła uwagę wielu osób, co z pewnością cieszy kibiców katowickiego klubu. Bez wątpienia zapisze się ona jako jedna z najbardziej charakterystycznych opraw w historii GKS-u.

Druga połowa i wielkie emocje

Druga część spotkania rozpoczęła się bardzo intensywnie. Przede wszystkim do siatki trafił w końcu napastnik GKS-u — Adam Zrelak. „W końcu”, ponieważ wcześniej miał przed sobą kilka dogodnych okazji, których nie zdołał wykorzystać. Trybuny Areny Katowice oszalały z radości, jednak kibice nie cieszyli się z prowadzenia zbyt długo. Po jednej składnej akcji, rozpoczętej od bramkarza, Żilina doprowadziła do wyrównania. Celnym strzałem zza pola karnego w prawy róg bramki popisał się 20-letni talent słowackiej drużyny — František Kóša. Po tym golu emocje nieco opadły i wydawało się, że awans Gieksy coraz bardziej się oddala.

Przełom nastąpił, gdy trener Rafał Górak, zdecydował się na zmiany. Wydawało się, że nastąpiły one nieco zbyt późno, ponieważ zostały przeprowadzone dopiero w 75. minucie spotkania. Były jednak kluczowe dla losów meczu. Na boisku pojawili się Ilya Skhurin, Marcin Wasielewski oraz Mateusz Wdowiak . Zaledwie cztery minuty po ich wejściu GKS wywalczył rzut wolny z lewej strony boiska. Dośrodkowywał tradycyjnie Bartosz Nowak, a piłkę głową przedłużył Wdowiak. Tor lotu piłki całkowicie zmylił bramkarza, który nie zdołał skutecznie interweniować.

Natchniony GKS już chwilę później stworzył kolejną groźną akcję. Po dośrodkowaniu Bartosza Wolskiego piłkę źle odbił jeden z obrońców Żiliny i ta wpadła pod nogi Białorusina Ilyi Skhurina, który efektownymi nożycami zdobył decydującego gola. Zdjęcia z tego trafienia szybko obiegły internet i są uznawane za jedne z najpiękniejszych tegorocznej fazy eliminacji do Ligi Konferencji. Fotografię udostępniła w serwisie X sama UEFA:

Awans do kolejnej rundy jaki rywal?

GKS nie oddał prowadzenia do końcowego gwizdka. Fenomenalna postawa zespołu w końcówce spotkania oraz fantastyczna atmosfera na trybunach nie pozwoliły Żilinie odwrócić losów meczu i to właśnie polski zespół zagra w kolejnej rundzie eliminacji do Ligi Konferencji. Z takiego występu GKS-u może być dumna cała Polska, zwłaszcza po rozczarowującym wyniku Lecha Poznań w rewanżowym spotkaniu z Aarhusem. Wiadomo jednak, że w kolejnej rundzie Katowiczan czeka znacznie trudniejsze wyzwanie. Rywalem Gieksy będzie izraelski Hapoel Tel Awiw, który w ubiegłym sezonie zajął czwarte miejsce w swojej lidze. W poprzedniej rundzie eliminacji wyeliminował bułgarskiego giganta w kryzysie — Łudogorca Razgrad (2:2, 2:0). Zadanie będzie więc należało do wyjątkowo trudnych.

GKS nie jest jednak bez szans. Rewanż zostanie rozegrany na Arenie Katowice, dlatego przy wsparciu własnych kibiców zespół może powalczyć o odrobienie ewentualnych strat i awans do kolejnej rundy. Nawet jeśli ta sztuka się nie uda, tegoroczną przygodę Gieksy z europejskimi pucharami będzie można uznać za udaną.

Artykuł GKS Katowice gra dalej! Relacja z meczu GKS Katowice — Żilina (3:1) pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Lech jak Tbilisi

Roztrwonić trzybramkową z pierwszego meczu w II rundzie eliminacji europejskich pucharów potrafiły tylko dwie drużyny — Lech Poznań w Lidze Mistrzów oraz Dinamo Tbilisi w Lidze Konferencji. Liczba ta pokazuje skalę klęski Kolejorza, który ze świetnie zgranej drużyny, bawiącej się piłką na wyjeździe w Danii, stał się zbiorem przypadkowych najemników, którzy sprawiali wrażenie grania ze sobą po raz pierwszy. Do tego niewykorzystane sytuacje, których liczba niczym futbolówka po strzale Luisa Palmy drastycznie się podnosiła.

Za porażkę Lecha winić wypada chyba każdego. Od trenera Frederiksena, który zdecydowanie zbyt długo zwlekał z potrzebnymi zmianami, które bądź co bądź, w większości przypadków wprowadziły jakiś powiew świeżości. Yannickowi Agnero wiele brakuje do tego, aby stać się czołowym napastnikiem Ekstraklasy, jednak jego chęć do gry i podłączanie się do akcji drastycznie kontrastowały z nieudolnością Mikaela Ishaka. Ospały Szwed miał problem z najprostszym przyjęciem piłki, a zmieniony został dopiero w 88. minucie!

Środek pola Kolejorza był dziurawy niczym sito. Antoni Kozubal i Radosław Murawski nie pokazali absolutnie nic, co mogłoby przekonać postronnego kibica do sklasyfikowania ich w czołówce ligi. Z kolei po występie bramkarza — Mateusza Lisa — wielu kibiców z Poznania zatęskniło za wciąż obecnym Bartoszem Mrozkiem.

Paradoksalnie w strukturach Lecha najlepiej wypadła… środkowa linia defensywy. Wojciech Mońka niejednokrotnie ratował Lecha z licznych kłopotów, a Terry Yegbe pomimo kilku rozpaczliwych zagrań ofensywnych całkiem solidnie zabezpieczał pole karne. Gorzej prezentowała się prawa strona, na której zarówno Robert Gumny, jak i Joel Pereira kompletnie nie radzili sobie z szarżami młodego Emmery’ego. Ostatecznie, to ich stroną przeszły 3 z 4 akcji zakończonych bramką… Pozostaje liczyć na to, że porywisty wiatr na Wyspach Owczych nie przeszkodzi Lechowi w walce o Ligę Europy.

Oprócz umiejętności nie zabrakło niczego

Z kolei Górnik Zabrze paradoksalnie pokazał się z naprawdę dobrej strony w meczu przeciwko Fenerbahce. Pierwsze spotkanie obfitowało w ustawianie przysłowiowego autobusu i desperackie bronienie się przed akcjami graczy wicemistrza Turcji. Cel minimum raczej zrealizowano, gdyż zorganizowana gra w obronie, oparta na bardzo doświadczonych zawodnikach, przyniosła w miarę wymierny rezultat jak na klasę rywala.

Rewanż w Zabrzu przebiegał jeszcze pomyślniej. Górnik nie dość, że oddał 15 strzałów w kierunku bramki przeciwników, to jeszcze zanotował podobny współczynnik posiadania piłki do piłkarzy znad Bosforu. Owszem, zawodnicy Fenerbahce dochodzili do lepszych sytuacji, jednak śląski klub pokazał, iż delikatne zluzowanie szyków obronnych może prowadzić do znacznego ulepszenia w ataku całkiem niewielkim kosztem.

O ile statystyka goli oczekiwanych w tym meczu nie powala, o tyle Górnik udowodnił, że nie będzie drużyną, której jedynym celem jest zminimalizowanie strat i liczenie na błędy rywala. Podopiecznie Gasparika dali argumenty do tego, aby myśleć realnie optymistycznie w kontekście meczu z przeciętnym ostatnio Ferencvarosem. Zresztą to wymarzony cel, a sam awans do Ligi Konferencji byłby niemałym sukcesem dla Zabrzan.

Drużyna z charakterem

GKS Katowice pokazał wczoraj, iż jest zespołem niesamowicie zgranym, w którym panuje dobry duch drużyny. To chemia pomiędzy poszczególnymi zawodnikami oraz żywiołowy doping w katowickim kotle poniósł ich do zwycięstwa z Żiliną. Gieksa miała to, czego zabrakło Lechowi w rewanżowym meczu z Aarhus — mentalność ze stali pomimo wyboistej drogi na szczyt. Wyrównujący gol Słowaków nie wywołał wśród podopiecznych Rafała Góraka przysłowiowego doła. Wręcz przeciwnie — sprzedał im potężnego kopniaka, który zmotywował do skutecznego operowania zmianami personalnymi, a także do większej asekuracji piłki w ataku.

Rewanż z Żiliną sprawdził również skuteczność składu GKS-u. Górak nie pomylił się praktycznie z żadną zmianą w podstawowym składzie w porównaniu do pierwszego meczu. Znakomite spotkanie w środku pola rozegrał doświadczony Bartosz Wolski, który do spółki z młodym Łukasiakiem skutecznie rozgrywali piłkę, jednocześnie bardzo dobrze absorbując ataki rywali. Potrzebną rotacją była również ta dotycząca napastnika. Adam Zrelak nadal nie ma papierów na napastnika pokroju Ligi Konferencji, jednak swoją zawziętością, boiskowym sprytem i ogromną aktywnością zasłużył na pierwszy skład kosztem Ilji Szkurina.

Zresztą trzeba posypać głowy popiołem i przyznać, iż Białorusin zaliczył bardzo udane wejście na boisko w rewanżu ze Słowakami. Bezradny i nieaktywny w pierwszym meczu, dał gola przypieczętowującego awans Gieksy do III rundy. Napastnik idealny pod zmianę, który po prostu nie wypala w podstawowej jedenastce, ale daje argumenty z ławki.

Gra GKS-u mogła podobać się na tyle, iż można patrzeć optymistycznie na zbliżający się mecz z Hapoelem Tel-Aviv. Izraelczycy są klubem bardzo przeciętnym, który od dłuższego czasu nie podołał zakwalifikowaniu się do europejskich pucharów. Bardziej korzystnym rywalem byłby Łudogorec Razgrad (w przypadku pokonania Bułgarów, GKS byłby rozstawiony w IV rundzie), jednak obie drużyny pogrążone w kryzysie są przeciwnikami w zasięgu Katowiczan.

Częstochowska formalność

Raków zrobił to co musiał. Nic dodać, nic ująć. Częstochowianie rozgromili w dwumeczu maltańską Vallettę FC 7:1. W rewanżu na wyjeździe udowodnili, iż są zespołem skrojonym pod grę w Lidze Konferencji pomimo delikatnego kryzysu personalnego na środku ataku. Dawid Kroczek powoli organizuje struktury zespołu w sposób zrównoważony, korzystając zarówno ze sprawdzonych rozwiązań, jak i eksperymentując z nowymi twarzami w zespole.

Martwić może jedynie stracony gol w meczu u siebie, który jednak nie pogrzebał całkowicie mentalności Medalików. Na podopiecznych Kroczka czeka teraz szwedzkie Hammarby, które zawsze pozostaje stosunkowo tajemniczym (jak większość drużyn skandynawskich) zespołem. W dwumeczu wydarzyć się może praktycznie wszystko — w końcu Hammarby walczyło jak równy z równym z belgijskim Anderlechtem. Pokonanie Szwedów ostatecznie zweryfikuje gotowość Rakowa na grę w fazie ligowej Ligi Konferencji.

Artykuł Eliminacje do europejskich pucharów — krótkie wnioski pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Cel? TOP 10!

Ekstraklasa stoi przed bardzo trudnym zadaniem. Obecny sezon musi być co najmniej tak dobry jak poprzedni, a najlepiej jeszcze lepszy. Polskie kluby mają przed sobą jeden cel — obronę 10. miejsca w rankingu UEFA.

Ta lokata jest niezwykle cenna. Gdyby udało się ją obronić, mistrz Polski z sezonu 2028/2029 rozpocząłby rywalizację od fazy ligowej Ligi Mistrzów, bez konieczności gry w eliminacjach. Obecnie nad Czechami mamy przewagę w wysokości 0,6 punktu. Musimy jednak pamiętać, że liga Czeska dostanie bonusowe 1,2 punktu za bezpośredni awans Slavii Pragi do ligi mistrzów. Realnie więc tracimy do Czechów 0,6 punktu, mimo że rankingi jeszcze tego nie uwzględniają.

Polska liga od kilku lat notuje wyraźny progres. Jeszcze w sezonie 2020/2021 zajmowaliśmy odległe 30. miejsce, ustępując takim federacjom jak Kazachstan, Azerbejdżan, Białoruś czy Rumunia. Nie da się ukryć, że tak duży postęp nie byłby możliwy bez utworzenia przez UEFA trzeciego szczebla europejskich rozgrywek — Ligi Konferencji. Co jednak wymaga podkreślenia — samo powstanie nowych rozgrywek to jednak jedno, a umiejętność ich wykorzystania to drugie. Pod tym względem polskie kluby spisały się znakomicie.

Obecny sezon będzie jednak znacznie trudniejszy. Dzięki wysokiej pozycji w rankingu nasze drużyny rozpoczynają grę od późniejszych rund eliminacji lub od wyższych szczebli rozgrywek. Najlepszym przykładem jest Jagiellonia Białystok, która jako zdobywca Pucharu Polski rozpoczyna rywalizację od III rundy eliminacji Ligi Europy, a nie — jak jeszcze niedawno — od II rundy eliminacji Ligi Konferencji.

Ma to jednak również swoje minusy. Kluby z Ekstraklasy rozegrają mniej spotkań ze słabszymi rywalami, na których w poprzednich latach regularnie zdobywały cenne punkty do rankingu UEFA. Ponadto, ze względu na udział aż pięciu polskich drużyn w europejskich pucharach, każde zwycięstwo jest obecnie mniej wartościowe. W poprzednich sezonach wygrana spotkania dawała Polsce 0,25 punktu, a remis 0,125 punktu. Teraz jest to odpowiednio 0,2 i 0,1 punktu.

No dobrze — jak więc wypadła pierwsza kolejka eliminacji w wykonaniu klubów z Ekstraklasy?

Kompromitacja

Sytuację Lecha Poznań trudno opisać innym słowem niż kompromitacja. Kolejorz znakomicie rozpoczął dwumecz i wygrał pierwsze spotkanie z Aarhus GF na wyjeździe aż 4:1. Niewytłumaczalne problemy zaczęły się jednak w rewanżu. Mimo dobrego wejścia w mecz Lech szybko oddał inicjatywę rywalom i doprowadził do jednej z największych kompromitacji polskich klubów w historii europejskich pucharów. Poznaniacy roztrwonili trzybramkową przewagę i ostatecznie odpadli po serii rzutów karnych. To niezwykle bolesna porażka, która na długo pozostanie w pamięci kibiców.

Co gorsza, podopieczni Nielsa Frederiksena mieli prawdopodobnie najłatwiejszą drogę do Ligi Mistrzów od czasu Legii Warszawa w sezonie 2015/2016. Dzięki dobrym występom w poprzednich latach Lech byłby rozstawiony we wszystkich rundach eliminacyjnych. Gdyby mistrz Polski wyeliminował Aarhus GF, jego kolejnym rywalem byłby mistrz Azerbejdżanu — Sabah FK. Choć tej drużyny z pewnością nie można lekceważyć, teoretycznie wydawała się słabszym przeciwnikiem niż mistrz Danii. Wielu kibiców mogło już wyobrażać sobie IV rundę eliminacji i usłyszenie hymnu Ligi Mistrzów przy Bułgarskiej.

Tak się jednak nie stało. Lech kompletnie zawiódł i nawet ewentualny awans do Ligi Europy nie zatrze wrażenia po środowym spotkaniu. W pierwszej kolejce eliminacji Kolejorz dopisał do krajowego rankingu 0,2 punktu.

Niebezpieczny Górnik

W zdecydowanie lepszych nastrojach mogą być kibice Górnika Zabrze. Choć ich drużyna — podobnie jak Lech — zakończyła już walkę o Ligę Mistrzów, pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie. Rywalem Zabrzan było Fenerbahçe, czyli jeden z najmocniejszych zespołów, na jaki mogli trafić. Mimo niezwykle trudnego zadania Górnik zaprezentował się z bardzo przyzwoitej strony. Pierwszy mecz został rozegrany w Turcji i zakończył się porażką 0:1. Gospodarze przez większość spotkania kontrolowali jego przebieg, jednak Zabrzanie wracali do Polski z minimalną stratą. Biorąc pod uwagę klasę rywala, wynik ten pozostawiał jeszcze cień nadziei przed rewanżem.

Spotkanie w Zabrzu rozpoczęło się jednak fatalnie. Już w 12. minucie Anderson Talisca wykorzystał rzut karny i wyprowadził Fenerbahçe na prowadzenie. W tym momencie wielu kibiców zapewne pogodziło się już z odpadnięciem Górnika. Podopieczni Michala Gašparíka nie zamierzali jednak składać broni. Z minuty na minutę prezentowali się coraz lepiej, a w 10. minucie doliczonego czasu pierwszej połowy Michal Sáček doprowadził do wyrównania. Ostatecznie spotkanie zakończyło się remisem 1:1, jednak do ostatnich minut tureccy kibice nie mogli być spokojni o awans swojej drużyny. Górnik zagrał bez kompleksów i, biorąc pod uwagę klasę rywala, nie ma powodów do wstydu. Wręcz przeciwnie — zawodnicy mogą odczuwać niedosyt, że nie udało im się sprawić jednej z największych niespodzianek tej fazy eliminacji.

Górnik Zabrze dopisał do krajowego rankingu 0,1 punktu.

Niepokonany Raków

Raków Częstochowa był jedyną polską drużyną, która w II rundzie eliminacji odniosła dwa zwycięstwa. Rywalem Medalików była maltańska Valletta FC — teoretycznie najsłabszy przeciwnik spośród wszystkich, z którymi mierzyły się polskie kluby. Nie oznacza to jednak, że dwumecz był całkowicie pod dyktando Rakowa. Szczególnie pierwsze spotkanie pokazało, że Maltańczyków nie można było lekceważyć. Do 53. minuty meczu przy Limanowskiego prowadzili oni 1:0 i byli bardzo blisko sprawienia ogromnej niespodzianki. Na szczęście, Raków zdołał odwrócić losy spotkania i zwyciężył 3:1. Warto jednak podkreślić, że Valletta nie ograniczała się wyłącznie do obrony i „przypadkowej” bramki. W 73. minucie Petar Sekulović nie wykorzystał rzutu karnego. Gdyby Czarnogórzec trafił do siatki, wynik mógłby ponownie stać się bardzo niebezpieczny dla gospodarzy.

Znacznie lepiej drużyna z Częstochowy zaprezentowała się w rewanżu. Spotkanie od początku do końca przebiegało pod dyktando podopiecznych Dawida Kroczka, którzy zwyciężyli aż 4:0. Raków całkowicie zdominował rywali i nie pozwolił gospodarzom oddać ani jednego celnego strzału.

Medaliki dopisały do krajowego rankingu komplet 0,4 punktu.

Imponujący GKS

Ostatnią polską drużyną walczącą o awans do kolejnej rundy europejskich pucharów był GKS Katowice. Rywalem zespołu Rafała Góraka była MŠK Žilina. To właśnie ten dwumecz wielu kibiców wskazywało jako najbardziej wyrównany spośród wszystkich par z udziałem polskich klubów — i rzeczywiście taki się okazał.

Pierwsze spotkanie rozegrano na Słowacji. Górą byli gospodarze, którzy zwyciężyli 2:1. Mimo porażki GKS pozostawił po sobie dobre wrażenie i było jasne, że w rewanżu na własnym stadionie będzie walczył o odwrócenie losów rywalizacji. Dokładnie tak się stało. Podopieczni Rafała Góraka zaprezentowali się ze swojej najlepszej strony i zasłużenie wygrali 3:1, zapewniając sobie awans do III rundy eliminacji Ligi Konferencji.

Oczywiście, Žilina również miała swoje okazje. Gdyby Marko Roginić wykazał się większą skutecznością, losy dwumeczu mogły potoczyć się zupełnie inaczej.

Tak się jednak nie stało, a GKS zameldował się w kolejnej rundzie europejskich rozgrywek, dopisując do krajowego rankingu 0,2 punktu.

Co słychać u Czechów?

Jak wspomniałem wcześniej, głównym rywalem Ekstraklasy w walce o miejsce w czołowej dziesiątce rankingu UEFA pozostają Czesi. Na obecnym etapie eliminacji rywalizację rozpoczęły dwie czeskie drużyny — FK Jablonec oraz FC Hradec Králové. Niestety z polskiej perspektywy obie awansowały do kolejnej rundy, dopisując łącznie 0,5 punktu do dorobku czeskiej federacji.

Rozkład jazdy na przyszły tydzień

Kolejne spotkania eliminacji europejskich pucharów z udziałem klubów Ekstraklasy zostaną rozegrane już w czwartek. Z kim zmierzą się polskie drużyny?

Eliminacje Ligi Europy

• Ferencváros TC — Górnik Zabrze
• Lech Poznań — KÍ Klaksvík
• Jagiellonia Białystok — Rangers FC

Eliminacje Ligi Konferencji

• Raków Częstochowa — Hammarby IF
• Hapoel Tel Awiw — GKS Katowice

Podsumowanie

Jeżeli weźmiemy poza nawias rewanżowe spotkanie Lecha Poznań z Aarhus GF, był to naprawdę udany tydzień dla klubów z Ekstraklasy. Górnik Zabrze pokazał, że potrafi rywalizować bez kompleksów z dużo silniejszym przeciwnikiem. Raków Częstochowa pewnie wygrał dwumecz z Vallettą FC aż 7:1, a GKS Katowice odrobił straty z pierwszego spotkania i wywalczył awans do kolejnej rundy. Niestety trudno patrzeć na minione dwa tygodnie wyłącznie przez pryzmat tych sukcesów. Domowa porażka Lecha Poznań z Aarhus GF na zawsze pozostanie jedną z największych kompromitacji polskich klubów w europejskich pucharach w historii. Tym bardziej że Kolejorz miał realną szansę na tak długo wyczekiwany awans do fazy ligowej Ligi Mistrzów.

Już w najbliższy czwartek wszystkie pięć polskich drużyn wybiegnie na boiska w walce o kolejne punkty do rankingu UEFA. Pozostaje mieć nadzieję, że po zakończeniu III rundy eliminacji nadal wszystkie będą liczyć się w walce o awans do europejskich pucharów.

Artykuł Kompromitacja… oraz nadzieja! Podsumowanie pierwszej kolejki eliminacji pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Przewidywane składy

Wysoce prawdopodobne jest to, iż trener Rafał Górak w kontekście formacji nie zmieni nic. Gieksa zagra więc formacją 3-4-2-1 z ofensywnie nastawionym pomocnikami z przodu. Katowiczanie będą musieli zagrać nieco odważniej niż ostatnio. Od tego meczu zależy, czy GKS pożegna się z pucharami po pierwszych dwóch meczach. Równocześnie, ważne będzie ustabilizowanie gry w defensywie. Głównie przez to stracono pierwszą bramkę w spotkaniu z Żiliną. Po zamieszaaniu w polu karnym, jeden z zawodników Gieksy sfaulował rywala, przez co sędzia podyktował rzut karny, z którego padł gol.

Przewidywany skład GKS-u Katowice: Kobylak — Czerwiński, Jędrych, Klemenz — Wasielewski, Milewski, Bosch, Galan — Wędrychowski, Nowak — Shkurin

W przypadku Żiliny również można się spodziewać podobnego składu co w pierwszeym meczu. Słowacka drużyna prawdopodobnie wyjdzie ustawieniem 3-4-3 z ofensywnie nastawionymi bokami obrony. W kontekście taktyki na mecz,Żilina będzie chciała zagrać nieco bardziej defensywnie z chęcią długiego utrzymywania się przy piłce. Z pewnością będą groźni również w ofensywie na co Gieksa będzie musiała szczególnie uważać.

Przewidywany skład Ziliny:  Badzgon — Paliscak, Minarik, Narimanidze — Hranica, Bzdyl, Kacer, Bari — Kosa, Roginic, Ilko

Braki w kadrze i zły start

Największym problemem GKS-u przed zbliżającym się rewanżem jest linia środkowej pomocy. Wśród niej zabraknie ponownie dwóch podstawowych zawodników — Mateusza Kowalczyka oraz Damiana Rasaka. Obaj mają kontuzję, która wyeliminowała ich z gry na początku tego sezonu. Rafał Górak załatał więc braki w pomocy doświadczonym Sebastianem Milewskim oraz Jesse Boschem z Holandii. W meczu z Wisłą Kraków dał im odpocząć i od pierwszej minuty zagrał nowo sprowadzony Bartosz Wolski oraz inny rezerwowy — Kacper Łukasiak. Choć Wolski ma być podstawowym ogniwem Gieksy na zbliżający się sezon to wydaje się, że nie jest on jeszcze w pełni gotowy do gry w pełnym wymiarze czasowym.

Innym problemem Katowiczan może być zły początek sezonu. Choć sparingi były obiecujące, (wygranie czterech z sześciu meczów) to spotkanie w lidze, jak i w eliminacjach do Ligi Konferencji zakończyły się porażką. Jednakże trzeba przyznać, że oba z tych spotkań były rozgrywane na trudnym terenie. Żilina udowodniła to już wcześniej, gdy pokonała u siebie Hajduk Split 2:1. Natomiast na boiskach Białej Gwiazdy zawsze ciężko było wygrać. Choć w obu tych starciach GKS walczył do końca, to finalnie i tak drużyna przeciwna okazała się lepsza. Wbrew pozorom ten fakt może negatywnie wpłynąć na piłkarzy, przez co o awans do kolejnej rundy może być ciężko.

Argumenty za awansem

Dużym atutem Gieksy będzie ich własny stadion. Po pierwsze trybuny, które będą chciały unieść swoich ulubieńców do jak najlepszego wyniku. Zresztą kiedy indziej pokazać przysłowiową aurę na trybunach jeśli nie teraz? Po drugie, GKS u siebie po prostu nie przegrywa. Nie licząc sparingu z Piastem Gliwice, Katowiczanie w tym roku na własnym terenie jeszcze nie przegrali. Udało się więc zbudować twierdzę, gdzie przeciwnicy będą czuli, iż łatwo im nie będzie. Jeśli wziąć to pod uwagę można spodziewać się szansy na odrobienie strat. Dodatkowo, z pewnością trener Rafał Górak będzie bardzo zdeterminowany, aby zmotywować swoich zawodników na zbliżające się spotkanie. Dzięki temu, piłkarze będą mogli poczuć wiarę w swoje własne umiejętności, co przy sprzyjających trybunach może się skończyć bardzo dobrze dla polskiej ekipy. W formie wciąż jest Bartosz Nowak. Najlepszy zawodnik Ekstraklasy ubiegłej kampanii zaliczył już dwie asysty w dwóch pierwszym meczach tego sezonu!

Kiedy mecz?

Spotkanie GKS-u Katowice z Żiliną odbędzie się 30 czerwca o godzinie 20:30 na Arenie Katowice. Kibice na trybunach będą mogli już wejść nawet od godziny 18:00. Z tego co już wiadomo, zostało wyprzedanych aż 12 tysięcy biletów na mecz! Przy 15-tysięcznym obiekcie jest świetnym wynikiem. Jeśli chodzi o transmisję meczu to odbędzie się ona w TVP Sport już od godziny 20:00.

Artykuł Zapowiedź meczu GKS Katowice — Żilina pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Artykuł Wisła Kraków 2:1 GKS Katowice [GALERIA ZDJĘĆ] pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Sparingi przedsezonowe

W minionym sezonie, Rafał Górak dokonał, jak się wydawało, rzeczy niemożliwej. Po słabej rundzie jesiennej, gdy GKS okupował miejsce w strefie spadkowej, wiosną nastąpił prawdziwy cud. Katowiczanie zaczęli zdecydowanie lepiej punktować, co poskutkowało finalnie 5. miejscem, gwarantującym udział w eliminacjach do Ligi Konferencji. Dla klubu, który rozgrywał wówczas dopiero drugi sezon po awansie do Ekstraklasy był to olbrzymi sukces.

Sezon przygotowawczy GKS rozpoczął na zgrupowaniach w Bielsku-Białej, a następnie w Opalenicy. Po tych zgrupowaniach Gieksa miała przed sobą szereg towarzyskich spotkań. Rozpoczęto je 25 czerwca podczas spotkania ze Świtem Szczecin. Wówczas, Katowiczanie wygrali aż 7:0, a hat-trickiem popisał się krytykowany przez kibiców Ilya Skhurin. Następnie, śląski klub pokonał Arkę Gdynia 2:0. W ramach sparingu 1 lipca GKS gościł u siebie Piasta Gliwice na godzinę 10:15 oraz Miedź Legnica na godzinę 16:30. Górą w tych starciach raz okazała się ekipa przyjezdnych (Piast Gliwice wygrał 1:0), a raz ekipa gospodarzy (GKS zwyciężył 2:0). Ostatnie sparingi GKS rozegrał 11 lipca ze Stalą Rzeszów, wygrywając 3:1, oraz 19 lipca z Rakowem Częstochowa. Był to chyba największy sprawdzian przed startem sezonu, podczas którego podopieczni Góraka zremisowali 1:1.

Rezultaty okazały się zatem bardzo przyzwoite, jednak trzeba pamiętać, iż nie powinno być to absolutnym wyznacznikiem aktualnej formy. Podczas tych meczów trenerzy obu zespołów eksperymentowali z zestawieniem jedenastek, szukając ewentualnych alternatyw do pierwszego składu. Świadczy o tym chociażby fakt, iż w spotkaniu z Arką Gdynia do siatki trafił Jesse Bosch, czyli zawodnik, któremu wcześniej w barwach Gieksy nie udało się tego zrobić. Po niezłych sparingach wielu kibiców GKS-u ma nadzieję na powtórzenie ubiegłorocznego sukcesu z równoczesnym wywalczeniem awansu do Ligi Konferencji.

Roszady na bramce

Aby móc powalczyć w europejskich pucharach o awans do kolejnej rundy, GKS musiał koniecznie się wzmocnić. Przed okienkiem można było zauważyć, iż pozycjami, na które trzeba było zwrócić szczególną uwagę był atak oraz obsada bramki. Ta druga pozycja była o tyle kluczowa, iż kontuzji nabawił się podstawowy golkiper — Rafał Strączek. Natomiast jego dotychczasowy zmiennik, Dawid Kudła odszedł do Zagłębia Sosnowiec.

Zakupiono więc dwóch nowych bramkarzy. Pierwszym z nich jest Gabriel Kobylak, czyli golkiper dobrze znany z gry w ekstraklasowych zespołach, takich jak Puszcza Niepołomice, czy Radomiak Radom. Ostatnio w barwach Legii Warszawa jego sytuacja nie wyglądała najlepiej. Praktycznie w ogóle nie występował, a do tego został nawet przesuwany do rezerw. Można więc dywagować, czy na pewno to dobry wybór. Z jednej strony doświadczenie w polskiej lidze ma spore, z drugiej jednak ktoś by mógł zarzucić, iż sprowadzanie bramkarza, który nie jest w rytmie meczowym może być błędem w kontekście zbliżających się eliminacji.

GKS sprowadził zatem kolejnego golkipera — Macieja Kikolskiego, który przyszedł w ramach wypożyczenia z Widzewa Łódź. Tutaj również pojawia się pytanie, czy podoła zadaniu, albowiem w minionym sezonie grał bardzo mało. Rozegrał tylko 9 spotkań w Ekstraklasie (i jedno w Pucharze Polski), podczas których zanotował dwa czyste konta. Z tego powodu, kibice GKS-u zastanawiają się, kto będzie ich podstawowym bramkarzem na pierwsze kolejki w lidze oraz kwalifikacje do Ligi Konferencji. Niektórzy stawiają na Kobylaka ze względu na doświadczenie, a inni na Kikolskiego, który może być bardziej elastyczny i energiczny na linii bramkowej.

Potężny transfer w obronie

Na środek linii obrony GKS sprowadził znanego z Korony Kielce obrońcę. Jest nim Pau Resta, który przyszedł do zespołu z Katowic za 500 tysięcy euro. Sam Hiszpan przez ostatni rok bardzo się rozwinął. Jego wartość rynkowa z 500 tysięcy wzrosła do 1,5 miliona euro. Nowy obrońca jest do tego bardzo bramkostrzelny, co dla GKS-u, który słynie z bardzo skuteczniej gry w obrońców w ofensywie, jest świetną wiadomością. W sumie, w 54 występach dla Korony strzelił aż 8 goli. Szansa, że wkomponuje się do nowego zespołu, jest więc duża. Jest wciąż młodym zawodnikiem, bo ma dopiero 25 lat.

Z klubem pożegnali się Konrad Gruszkowski, Grzegorz Rogala oraz Marten Kuusk. Jedynie utrata tego ostatniego może trochę zaboleć. Estończyk pełnił wcześniej rolę głównego rezerwowego na środku obrony na wypadek absencji Arkadiusza Jędrycha, bądź Lukasa Klemenza. Rogala odchodzi jako legenda. W zespole z Katowic grał nieprzerwanie od sezonu 2019/2020. Podczas swojej przygody w GKS-ie napisał piękną historię awansu z drugiej ligi do europejskich pucharów. Jednakże, odkąd GKS awansował do Ekstraklasy jego rola ograniczała się tylko do gracza ławki rezerwowych i nie stanowił już tak ważnego punktu w drużynie jak wcześniej.

Duo Bartoszów nadchodzi

Dużo mówiło się o transferze Bartosza Wolskiego. Były kapitan Motoru Lublin przeniósł się do nowego zespołu za kwotę 100 tysięcy euro. Defensywny pomocnik ma za sobą kapitalne sezony zarówno pod względem wyników drużyny (awans z Motorem do Ekstraklasy i 7. miejsce w debiutanckim sezonie), jak i statystyk indywidualnych. W ubiegłej kampanii zaliczył 6 trafień oraz 6 asyst. Na wieść o jego transferze, kibice Gieksy byli niezwykle zadowoleni, a zarazem ciekawi jak wkomponuje się do systemu z innym jego imiennikiem — Bartoszem Nowakiem. To kolejny rozsądny transfer katowickiej ekipy. Obserwując grę GKS-u można było zauważyć, iż przydałoby im się dodatkowe ogniwo w środku pola. Wolski powinien zatem zwiększyć konkurencję w drużynie oraz zapewnić większą stabilność w linii pomocy.

Oprócz Wolskiego do drużyny trafił młody, perspektywiczny ofensywny pomocnik z Chrobrego Głogów. Jest nim Szymon Bartlewicz, który od trzech sezonów był podstawowym zawodnikiem swojej drużyny. 20-latek zdołał już nawet zanotować pierwszą bramkę w barwach GKS-u. Miało to miejsce w towarzyskim spotkaniu z Miedzią Legnica. Czy ostatecznie transfer okaże się strzałem w dziesiątkę? To się dopiero okaże, lecz talentu młodemu chłopakowi z pewnością nie brakuje. Prawdopodobnie, początkowo będzie pełnił rolę rezerwowego, aczkolwiek kto wie, może potoczy się to inaczej.

Wśród transferów wychodzących w linii pomocy znów można zaliczyć graczy, którzy nie stanowili pierwszego wyboru do podstawowej jedenastki. Z klubu odeszło dwóch takich zawodników: Mateusz Marzec do Pogoni Siedlce oraz Alan Bród do Podhala Nowy Targ. Ten pierwszy w ubiegłym sezonie często wchodził z ławki i udało mu się zdobyć dwie bramki. Natomiast Bród, od sezonu 2022/2023, w którym zagrał w 16 meczach, w każdym kolejnym pojawiał się na boisku coraz rzadziej.

Luki w linii ataku

Największym problemem GKS-u w poprzednim sezonie była pozycja napastnika. Zarówno Ilya Skhurin, jak i Adam Zrelak nie spełniali pokładanych w nich oczekiwań. Trzeba było więc się jakoś wzmocnić. Jednym z kandydatów do przyjścia był Filip Szymczak, który jeszcze niedawno grał dla Gieksy. Wiadomo jednak, iż do tego transferu nie dojdzie, gdyż przeniósł się on do Zagłębia Lubin. Mówiło się również o transferze Samuela Mraza, aczkolwiek on również poszedł do innego klubu. Słowak trafił do szwajcarskiego Servette FC.

A zatem, GKS wciąż pozostaje bez nowego snajpera. Na dodatek. z klubem oficjalnie pożegnał się Maciej Rosołek, który kompletnie nie wypalił w drużynie i już po pół roku trafił na wypożyczenie do Pogoni Siedlce. Niektórzy fani Gieksy mogą się więc obawiać o skuteczność zespołu, jeśli nic się w kwestii linii ataku się nie zmieni. Czysto teoretycznie, w drużynie jest jeszcze młody talent Jakub Kokosiński, jednakże prawdopodobieństwo, iż będzie on podstawowym napastnikiem jest małe.

Europejskie puchary

Dzięki bramce Marcela Wędrychowskiego w doliczonym czasie gry przeciwko Pogoni Szczecin drużyna GKS-u awansowała do europejskich pucharów. Jest to niezwykły moment dla tego klubu, zwłaszcza, że ostatni raz ta sztuka udała się Katowiczanom 23 lata temu. Wówczas skompromitowali się, odpadając z Pucharu UEFA z macedońską Cementarnicą Skopje. A jak będzie w tym roku? Rywal jest nieco trudniejszy, lecz mogło być gorzej.

Po losowaniu wiadomo było, iż GKS zagra z przegranym z pary eliminacji Ligi Europy: Hajduk Split — Žilina. W pierwszym meczu wygrała ekipa z Chorwacji (2:0), natomiast w rewanżu lepsi okazali się Słowacy, wygrywając 2:1. Ostateczny awans wywalczył jednak Hajduk, dzięki czemu rywalem Gieksy została Žilina. To zespół, który w poprzednim sezonie zajął czwarte miejsce w lidze słowackiej. Atutem GKS-u może być własne boisko, na którym Katowiczanie praktycznie nie przegrywają. Žilina w swoich szeregach posiada Polaka. Jest nim 18-letni pomocnik Fabian Bzdyl, wychowanek Cracovii, który w spotkaniach eliminacyjnych przeciwko Hajdukowi Split rozegrał całkiem sporo minut — w pierwszym starciu wyszedł nawet w podstawowym składzie.

Wiadomo już jednak, że GKS Katowice będzie musiał się sprężyć aby awansować dalej. Katowiczanie bowiem przegrali 2:1 na wyjeździe po straconych bramkach z rzutu karnego i krótko po rozpoczęciu drugiej połowy. Mimo, iż GKS w końcówce naciskał, to nie zdołał odrobić strat. Nie wszystko jednak stracone, gdyż rewanż odbędzie się na Arenie Katowice, na której podopieczni Rafała Góraka w tym roku nie przegrywają.

Terminarz i hit na start

GKS już na start rozegra hit kolejki. Jego przeciwnikiem będzie powracająca do Ekstraklasy Wisła Kraków. Wbrew pozorom faworytem tego starcia będzie ekipa Białej Gwiazdy. Głównie ze względu na atut własnego boiska oraz na mecze eliminacyjne do Ligi Konferencji GKS-u. Po rywalizacji z Wisłą ekipa z Katowic będzie miała nieco łatwiej. Zmierzą się u siebie w lidze z Radomiakiem Radom, Wieczystą Kraków i Wisłą Płock oraz na wyjeździe z Motorem Lublin. W 6. kolejce czekaćnas będzie śląski hit, gdyż Gieksa pojedzie na stadion im. Ernesta Pohla aby zmierzyć się z wicemistrzem Polski — Górnikiem Zabrze. Tydzień później zagrają z innym śląskim zespołem — Piastem Gliwice.

Najcięższy okres GKS-u przytrafi się na przełomie listopada i grudnia. W tym czasie, Katowiczanie zagrają najpierw na wyjeździe z Jagiellonią Białystok, a następnie u siebie gościć będą Lech Poznań. Dwa tygodnie później na Arenę Katowice przyjedzie Legia Warszawa, a w międzyczasie przyjdzie im się jeszcze zmierzyć ze Śląskiem Wrocław oraz Wisłą Kraków.

Analizując ten terminarz można dojść do wniosku, iż najważniejszy w przypadku GKS-u będzie początek sezonu. Od niego zależy, czy wejdą do Ligi Konferencji oraz jaką pozycję ugruntują sobie na ligowym podwórku — tak aby w przypadku potencjalnego kryzysu utrzymać się mniej więcej w środku stawki. Nadzieje są jednak duże. Wielu fanów wierzy, iż piłkarze utrzymują fantastyczną formę z końcówki poprzednich rozgrywek i po raz kolejny napiszą piękną historię, która na zawsze utkwi im w pamięci.

Predykcje i analiza składu GieKSy

Ambicje GKS-u po poprzednim sezonie wzrosły i sięgają ponownej walki o europejskie puchary. Ze względu na awans silnych marek do Ekstraklasy, takich jak Wisła Kraków czy Śląsk Wrocław konkurencja zdecydowanie wzrosła. Na dodatek, Legia Warszawa oraz Pogoń Szczecin z pewnością będą chciały zmazać plamy z ubiegłej kampanii. Zatem GKS może mieć zdecydowanie trudniejsze zadanie, aby powtórzyć ubiegłoroczny sukces. Z drugiej strony wydaje się, iż tym razem Katowiczanie nie powinni drżeć o utrzymanie. Skład mają na tyle szeroki i konkurencyjny, iż nawet przy potencjalnej kontuzji podstawowego gracza, jakość zespołu drastycznie nie spadnie. Na tej podstawie można przypuszczać, iż GKS ukończy sezon gdzieś w środku tabeli. Choć kto wie, może stać ich na kolejną niespodziankę.

O pierwszy skład na początek sezonu będą się bić Kikolski oraz Kobylak aż do momentu powrotu do zdrowia Rafała Strączka. W obronie Pau Resta ma stanowić cenne uzupełnienie do pozostałych dwóch stoperów. Wśród potencjalnych zastępców na tę pozycję są Alan Czerwiński oraz Marius Olsen. Na wahadłach rolę podstawowych graczy ponownie powinni pełnić Marcin Wasielewski oraz Borja Galan. . Duet w sercu boiska stworzą prawdopodobnie Mateusz Kowalczyk oraz sprowadzony Bartosz Wolski. W odwodzie, zależnie od taktycznej koncepcji trenera, pozostają bardziej defensywnie usposobieni Sebastian Milewski oraz Damian Rasak, a także ofensywny Szymon Bartlewicz.

Wśród napastników brakuje nowego zawodnika. Jeżeli GKS nikogo na tę pozycję nie sprowadzi, ich podstawowym snajperem pozostanie Ilya Shkurin. Co może być ryzykowne, gdyż jego forma bywa często w kratkę. Lepiej mają się skrzydła. Tutaj Rafał Górak ma zdecydowanie szersze pole do manewru. Przede wszystkim jest tam Bartosz Nowak. Na drugiej flance znajduje się Eman Marković, który końcówkę poprzedniego sezonu miał fantastyczną. W 7 ostatnich meczach w lidze strzelił 6 bramek, a do tego zaliczył 1 asystę. W przypadku kontuzji lub słabszej formy jednego z graczy, GKS posiada w swoich szeregach Erika Jirkę, Marcela Wędrychowskiego, Adriana Błąda oraz Mateusza Wdowiaka.

Poniżej przewidywany skład GKS-u Katowice na zbliżający się sezon:

Podsumowanie

Jak można zauważyć klub, który jeszcze niedawno grał w drugiej lidze po sukcesie z ubiegłego sezonu nie zamierza spoczywać na laurach. Największe wyzwanie GKS będzie miał w europejskich pucharach, do których wrócił po 23 latach. Dodatkowo, w polskiej lidze konkurencja wzrosła, więc o powtórzenie wyniku może być ciężko. Na plus Gieksy działa z pewnością atmosfera na Arenie Katowice, świetny fachowiec jakim jest Rafał Górak oraz szeroki składu.

Jedynie kwestia napastnika oraz bramkarza może budzić wątpliwości, natomiast reszta formacji powinna pozostać na zeszłosezonowym poziomie. Mimo to, wydaje się iż katowicki zespół ponownie będzie cieszył grą swoich kibiców, dostarczając im wielu bramek. Jeżeli uda mi się awansować do fazy ligowej europejskich pucharów oraz wywalczyć znowu miejsce w Top 5, pomniki dla Bartosza Nowaka oraz Rafała Góraka będą wręcz zagwarantowane.

Artykuł Przygotowania do sezonu 2026/2027 — GKS Katowice pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Ofensywa transferowa w linii pomocy

GKS ofensywę transferową rozpoczął od sprowadzenia młodego utalentowanego ofensywnego pomocnika z Chrobrego Głogów. Szymon Bartlewicz przyszedł do klubu na zasadzie wolnego transferu. Można założyć, iż będzie on stanowił o sile zespołu, wchodząc na boisko głównie z ławki. Jednak w sparingu z Miedzią Legnica Bartlewicz zagrał już od pierwszej minuty i od razu zapisał się na liście strzelców. Zatem wejście do zespołu z Katowic ma bardzo dobre. Trzeba jednak brać pod uwagę, iż był to jedynie mecz towarzyski podczas, podczas którego trenerzy obu drużyn eksperymentowali ze składem.

Kolejny nabytek GKS-u to już zdecydowanie bomba transferowa. Do Katowiczan przyszedł znakomity pomocnik Motoru Lublin — Bartosz Wolski. Piłkarz od kilku sezonów imponował w Lublinie swoimi liczbami. W poprzednim sezonie zanotował komplet meczów, a do tego dołożył 6 goli oraz 6 asyst. Jego lojalność oraz oddanie dla drużyny poskutkowały tym, iż w minionym sezonie został on mianowany na kapitana zespołu. Wszystko wskazuje na to, że transfer ten jest strzałem w dziesiątkę. Połączenie jego umiejętności razem z cechami Mateusza Kowalczyka oraz Bartosza Nowaka wydaje się być bardzo ekscytujące. Biorąc pod uwagę fakt, iż GKS potrzebował wzmocnić linię pomocy ruchy te są jak najbardziej uzasadnione i adekwatne do sytuacji.

Wzmocnienia w defensywie

Oprócz linii pomocy, duże zmiany zaszły również w formacji defensywnej, a przede wszystkim w bramce. Wiadomo było, iż z powodu kontuzji na początku sezonu zabraknie podstawowego golkipera GKS-u czyli Rafała Strączka. Trzeba było więc szybko załatać dziurę. Do drużyny zostali więc sprowadzeni Gabriel Kobylak oraz Maciej Kikolski. Pierwszego z nich kibice Ekstraklasy mogą kojarzyć z gry w Radomiaku Radom oraz Puszczy Niepołomice, gdzie regularnie łapał minuty. Jednak w minionym sezonie w barwach Legii Warszawa zagrał tylko w dwóch spotkaniach, a do tego został przesunięty do drużyny rezerw.

Z kolei Kikolski do GKS-u przyszedł w ramach wypożyczenia z Widzewa Łódź. Co ciekawe, 22-latek w swojej seniorskiej karierze w każdym sezonie reprezentował inny klub. W sezonie 2022/2023 była to Pogoń Siedlce, w 2023/2024 GKS Tychy, w 2024/2025 Radomiak Radom i w 2025/2026 wspomniany Widzew. Wielu fanów Gieksy zastanawia się zatem, który z nich będzie podstawowym bramkarzem zespołu na europejskie puchary. Wielu wskazuje na Kobylaka, choć niektórzy niektórzy widzą też Kikolskiego jako golkipera pierwszego wyboru.

Do grona środkowych obrońców dołączył Hiszpan z Korony Kielce — Pau Resta. Jest to prawdziwy hit transferowy, gdyż GKS zapłacił za niego 500 tysięcy euro. Został on drugim najdroższym transferem w historii klubu, zaraz za Mateuszem Kowalskim, za którego Gieksa swego czasu wyłożyła milion euro. Transfer Resty wydaje się o tyle dobry, iż obrona ekipy z Katowic powoli się starzeje, a dodatkowy, mobilny zawodnik mógłby stanowczo pomóc doświadczonym już defensorom. Do tego profil gry Hiszpana pasuje do stylu prezentowanego przez katowicki zespół. Resta w ostatnich trzech sezonach często wpisywał się na listę strzelców. Oznacza to, iż lubi grę ofensywną, z której przecież słyną obecni obrońcy Gieksy.

Transfery odchodzące

Z GKS-u odeszło całkiem sporo zawodników, jednakże większość z nich była graczami rezerwowymi. Straty w drużynie nie powinny być więc aż tak odczuwalne. Najgłośniejszym odejściem z zespołu był transfer Dawida Kudły do Zagłębia Sosnowiec. 34-letni golkiper powrócił do drużyny, którą reprezentował przed przejściem do Katowic. W barwach Gieksy Kudła zagrał aż 142 razy, zachowując przy tym 42 czyste konta. Oprócz tego razem z zespołem wywalczył awans do Ekstraklasy, a w następnym sezonie wciąż był podstawowym zawodnikiem. Sytuacja zmieniła się, odkąd do drużyny przyszedł Rafał Strączek — wtedy Kudła stracił miejsce w wyjściowym jedenastce, a na boisku pojawiał się już jedynie wówczas, gdy jego rywal leczył kontuzję.

Do zawodników odchodzących z zespołu zaliczają się również: Konrad Gruszkowski (Arka Gdynia), Grzegorz Rogala (Górnik Łęczna), Mateusz Marzec (Pogoń Siedlce) oraz Maciej Rosołek (Pogoń Siedlce). Jak można zauważyć, wielu z nich rzadko kiedy się meldowało na murawie, bądź też kompletnie się w klubie nie odnalazło. Przy tych transferach trzeba też podkreślić, iż być może pod koniec roku odejdzie również Damian Rasak, który został wypożyczony do GKS-u z węgierskiego Újpest FC. Natomiast biorąc pod uwagę, jak dobrze spisywał się w ekipie z Katowic wydaje się możliwe, że zostanie w drużynie na dłużej.

Sparingi

GKS Katowice póki co rozegrał cztery mecze towarzyskie. Swoje zmagania rozpoczął od starcia ze Świtem Szczecin, którego zdemolował 7:0. Hat-trickiem w tym spotkaniu popisał się dotychczasowo bardzo krytykowany przez kibiców Ilya Skhurin. Dodatkowo, debiutanckim trafieniem popisał się Bartosz Wolski. Następny sparing GKS rozegrał z Arką Gdynia. W tym meczu Katowiczanie wygrali rezultatem 2:0, a na liście strzelców znaleźli się Bartosz Nowak oraz Jesse Bosch. Kolejne dwa spotkania GKS rozegrał tego samego dnia. Pierwsze z nich odbyło się o 10:15, gdzie górą okazała się ekipa gości — Piasta Gliwice — wygrywając 0:1. Natomiast o 16:30 GKS rywalizował z Miedzią Legnica, z którą wygrał 2:0 po bramkach Skhurina oraz wspomnianego już wcześniej Bartlewicza. Następne sparingi Gieksa rozegra na wyjeździe ze Stalą Rzeszów oraz prawie tydzień później z Rakowem Częstochowa. Będę to ostatnie mecze GKS-u przed pierwszą kolejką Ekstraklasy.

Podsumowanie

GKS zamierza konkretnie się przygotować do zbliżających się europejskich pucharów oraz zmagań w Ekstraklasie. Transfery wydają się uzasadnione i stanowią realne wzmocnienie zespołu. Brakuje jedynie nowego napastnika, który mógłby powalczyć o pierwszy skład ze Zrelakiem oraz Skhurinem. Same sparingi wyglądają obiecująco, a wśród katowickich kibiców przed startem sezonu panuje spory optymizm. Pytanie brzmi, czy uda im się jeszcze kogoś sprowadzić do linii ataku oraz kto ostatecznie będzie przeciwnikiem Gieksy w walce o Ligę Konferencji. Wiadomo już, że będzie to przegrany z pary HNK Hajduk Split — Žilina. Jeśli będzie to chorwacka ekipa szansę na awans są marne. Jeżeli jednak trafi się drużyna słowacka, okazja na przejście do kolejnej rundy wyraźnie wzrośnie. Z pewnością wszystko to, co się wydarzy w przyszłym sezonie w GKS-ie będzie niezwykle interesujące.

Artykuł Co słychać w GKS-ie Katowice? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Początki kariery

Wolski urodził się w Aleksandrowie Kujawskim 12 maja 1997 roku. Jak łatwo się domyślić, miasto to leży w województwie kujawsko-pomorskim. Karierę piłkarską rozpoczynał w położonej nieopodal Elanie Toruń. Pogrywał tam w drużynie do lat 19 a następnie trafił do Włoch. W Italii spędził kilka lat, reprezentując barwy takich zespołów jak: Latina U-19, Genoa czy Cesena. Być może jednak to za dużo powiedziane, gdyż w barwach Ceseny (grał tylko w drużynie U-19) czy Genui nie zagrał ani razu. Następnie przeszedł do Bytovii Bytów, gdzie w końcu zaczął grać regularnie w profesjonalnym futbolu. W ekipie z Bytowa spędził łącznie trzy sezony aż trafił do Chojniczanki Chojnice.

Ciekawostką jest fakt, iż w swoim ostatnim meczu w barwach Bytovii Bytów Wolski zagrał w dramatycznym starciu o utrzymanie z GKS-em Katowice. Miało to miejsce w ostatniej kolejce sezonu 2018/2019. Wówczas GKS potrzebował minimum remisu u siebie, aby pozostać w lidze. Ten rezultat udawało się przez długi czas utrzymać, aż do 97. minuty gdy to do siatki Katowiczan trafił golkiper Bytovii — Andrzej Witan. GKS Katowice przegrał zatem 1:2 a to oznaczało, iż musiał się pożegnać z 1. Ligą. To samo dotyczyło także Bytovii, gdyż po niespodziewanym zwycięstwie Wigier Suwałki z Rakowem Częstochowa, to ekipa z Suwalszczyzny pozostała w lidze ich kosztem.

Fenomen w Motorze

Wolski w Chojniczance grał tylko jeden sezon. Po roku trafił do Stali Rzeszów, gdzie rozegrał trzy sezony. Stamtąd przeniósł się na zasadzie wolnego transferu do Motoru Lublin. Od tamtego momentu kariera Polaka nabrała rozpędu. Dzięki fantastycznej kampanii 2023/2024 Motor Lublin awansował po barażach do Ekstraklasy. W tamtym sezonie Wolski miał swój bardzo duży udział. Rozegrał on bowiem 33 mecze w ramach, których strzelił 8 goli i zaliczył 8 asyst.

Debiutancki sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej był też niczego sobie. W 34 meczach zdobył 2 bramki i 7 asyst. Tak kapitalna dyspozycja spowodowała, iż sztab oraz zawodnicy powierzyli mu opaskę kapitańską. Podczas minionej kampanii po raz kolejny pokazał, iż w barwach Motoru czuje się wspaniale. Zagrał on w każdym możliwym meczu w Ekstraklasie, zdobywając po 6 bramek i notując 6 asyst.

Ofensywa transferowa GKS-u Katowice

Wolski do zespołu z Katowic trafił w ramach klauzuli odstępnego. Według niektórych mediów kwota ta wynosiła 100 tys. euro, co w takim wypadku stanowiłoby świetną promocję jak na tej klasy zawodnika. Oprócz pomocnika, do GKS-u trafił także 20-letni Szymon Bartlewicz, który wcześniej reprezentował barwy Chrobrego Głogów. Głośno mówi się także o powrocie do Katowic Filipa Szymczaka, związanego formalnie z Lechem Poznań, oraz o przyjściu młodego talentu z Arki Gdynia. Jest nim 21-letni Kamil Jakubczyk grający na pozycji pomocnika. Z racji tego, iż Arka spadła z ligi, grono zainteresowanych kupnem tego talentu jest duże. Mówi się, że w tym gronie znajdują się: Lech Poznań, Raków Częstochowa oraz właśnie Gieksa. Biorąc pod uwagę, że mamy dopiero początek czerwca, trzeba przyznać, iż GKS nie próżnuje na rynku. Chęć wzmocnienia zespołu w Katowicach jest ogromna, a transfer Wolskiego ma być tego dobitnym przykładem.

Podsumowanie

GKS z racji wywalczenia europejskich pucharów musi zdecydowanie działać na rynku transferowym. Jedną z najbardziej newralgicznych pozycji do wzmocnienia wydaje się linia pomocy. Z tej perspektywy transfery Wolskiego i Bartlewicza mają bardzo dużo sensu. Dodatkowo, przyjście Szymczaka również byłoby uzasadnione, gdyż sama pozycja napastnika w poprzednim sezonie w ekipie GKS-u wyglądała mizernie. Trzeba zatem przyznać, iż początek okna transferowego w wykonaniu katowickiego zespołu wygląda świetnie. Naprawdę ciekawie będzie obserwować przyszłą współpracę dwóch Bartoszów: Nowaka oraz Wolskiego.

Artykuł Wielki transfer GKS-u Katowice — kim jest Bartosz Wolski? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Trudne początki

GKS Katowice początek sezonu nie mógł zaliczyć do udanych. Na pierwsze cztery kolejki zdobył tylko jeden punkt! Odkuł się dopiero z Arką Gdynia, gdy wygrał 4:1 u siebie. Jednak później nie było lepiej i do 11. kolejki zwyciężył jeszcze tylko z Radomiakiem Radom. To wszystko skutkowało, iż Katowiczanie cały czas znajdowali się w strefie spadkowej. Spekulowano nawet o potencjalnym zwolnieniu Rafał Góraka, który jednak otrzymał od zarządu potrzebne mu w tamtym czasie zaufanie. Jeszcze przed przerwą zimową GKS zaczął wygrywać. Do tego spektakularnie, jak 2:5 z Motorem Lublin czy 0:3 z Bruk-Betem Termaliką. Pomimo minimalnej lepszej formy, Gieksa wciąż znajdowała się albo w strefie spadkowej albo tuż nad nią.

Głównym problemem GieKSy był wówczas brak porządnego napastnika. Po stracie Sebastiana Bergiera w letnim okienku, klub postanowił sprowadzić do siebie Macieja Rosołka. Ten z kolei totalnie zawiódł i od razu poszedł na wypożyczenie. Do klubu przyszedł też w ramach wypożyczenia Aleksander Buksa, lecz w związku z nowym nabytkiem klubu — Ilyią Shkhurin, piłkarz musiał natychmiast wrócić do macierzystego klubu — Górnika Zabrze. Sam Skhurin do 2026 roku zdołał zachwycić tylko w wygranym meczu z Motorem, w którym ustrzelił dublet. Ostatni napastnik Adam Zrelak, prezentował się podobnie. Pomimo iż, do rundy wiosennej ani razu nie grał w pełnym wymiarze minut, zdobył dla GKS-u Katowice 3 bramki. Jak się później okazało, były to ostatnie trafienia Słowaka w tym sezonie w lidze. Zdołał jedynie strzelić gola w bardzo ważnym momencie półfinałowego starcia z Rakowem Częstochowa. Dzięki jego trafieniu GKS wywalczył dogrywkę.

Nowa krew oraz wielki comeback

W zimowym okienku transferowym GKS sprowadził do siebie Mateusza Wdowiaka, Damian Rasaka, Mariusa Olsena oraz Erika Jirkę. Wszyscy ci zawodnicy ewidentnie wzmocnili konkurencję w składzie, dzięki czemu w Katowicach wzrosła rywalizacja o pierwszy skład. Największą rolę w nagłym przyroście formy odegrał Bartosz Nowak oraz Rafał Górak. O tym pierwszym wspomnę później, a teraz skupmy się na trenerze, o którym na początku sezonu mówiło się dużo w kontekście zwolnienia. Dobre przygotowanie ekipy na drugą część rozgrywek można było już zobaczyć w pierwszych dwóch meczach po ich wznowieniu. GKS pokonał na wyjeździe Zagłębie Lubin (0:2), które wówczas było niepokonane na własnym terenie. Po kolejnym triumfie nad Widzewem Łódź (1:0) drużyna Góraka mogła powoli przestać się martwić o spadek do 1. Ligi.

W sumie, do końca rozgrywek zdarzyło im się przegrać tylko dwa razy (z Arką Gdynia [2:1] oraz Cracovią [1:0]). Łącznie, GKS zanotował serię 8 zwycięstw i 6 remisów do końca sezonu. Co jest naprawdę niesamowitą statystyką. Do tego futbol, jaki prezentował był bardzo przyjemny dla oka. Półfinał Pucharu Polski z Rakowem Częstochowa (przegrana dopiero po rzutach karnych), czy następne spotkanie z Lechem Poznań(3:3) z pewnością przeszły do historii polskiej piłki jako spektakularne widowiska. Wielkim atutem GKS-u był również ich własny stadion na którym praktycznie nie przegrywali. Po zeszłorocznych przenosinach klubu na nowy obiekt (Arenę Katowice), trener Rafał Górak chciał, aby stał się on dla rywali twierdzą nie do zdobycia. I to mu się w drugiej części sezonu udało, gdyż GieKSa w rundzie wiosennej nie przegrała u siebie ani razu!

Genialny Bartosz Nowak

Bartosz Nowak prezentował się nieźle w barwach GKS-u już w tamtym sezonie. Natomiast w tym przeszedł samego siebie. 9 goli i 12 asyst w lidze a do tego 5 trafień w Pucharze Polski to statystyki nie z tej ziemi. Dzięki tym liczbom został królem asyst Ekstraklasy oraz ex-aequo królem strzelców STS Pucharu Polski. Jego wpływ na zespół był zatem niesłychany. Prawdziwą rzadkością były mecze, w których nie dorzuciłby do swojego dorobku gola bądź asysty. To wszystko spowodowało, iż mówiło się powołaniu 32-latka do reprezentacji Polski. Niestety dla piłkarza, tego powołania nie otrzymał. Zrehabilitowało mu to z pewnością wielkie uznanie w Katowicach. Już teraz można powiedzieć, iż jest on legendą klubu, a dla kibiców GKS-u stał się absolutnym idolem.

Skuteczna Obrona

Ważnym punktem Gieksy w tym sezonie była też formacja defensywna, również… ofensywnie! Duet Lukas Klemenz — Arkadiusz Jędrych zdobył łącznie aż 12 goli (po 6)! Do tego grali bardzo regularnie. Sam kapitan zespołu — Arkadiusz Jędrych opuścił tylko jeden mecz ze względu na żółte kartki. O czym było głośno, gdyż wcześniej miał serię 80 meczów z rzędu, za co został nagrodzony przy okazji absencji podczas meczu GKS-u Katowice z Lechią Gdańsk. Na plus w defensywie można też wyróżnić Marcina Wasielewskiego oraz Rafała Strączka. Ten pierwszy opuścił tylko jeden mecz i zdobył przy tym 2 gole i 4 asysty. Natomiast Rafał Strączek bronił w tym sezonie jak szalony, wyciągając piłki, które niełatwo było obronić. W sumie rozegrał 22 mecze (+4 w Pucharze Polski) zaliczając przy tym 9 czystych kont.

Podsumowanie

Podsumowując, sezon GKS-u Katowice był niezwykle emocjonujący. Zaczęli fatalnie, a skończyli fantastycznie. Do największych plusów sezonu z pewnością należą Bartosz Nowak, Eman Marković, Lukas Klemenz, Arkadiusz Jędrych oraz Rafał Strączek. Natomiast do minusów brak stabilnego napastnika, który regularnie zapewniaby gole. Kto wie, może gdyby mieli takiego zawodnika, byłoby jeszcze lepiej. Mimo tego, kibicie GKS-u mogą być z tego sezonu zdecydowanie zadowoleni. Półfinał Pucharu Polski oraz wywalczenie europejskich pucharów były dla klubu wielkim marzeniem, które udało się spełnić. Gdy Legia Warszawa wygrała swój ostatni mecz z Motorem Lublin 4:0, a GKS przegrywał z Pogonią Szczecin (1:0) wydawało się, że wszystko jest już stracone. A jednak, czerwona kartka dla bramkarza Pogoni — Krzysztofa Kamińskiego — oraz gol w doliczonym czasie strzelony przez Marcela Wędrychowskiego (co ciekawe byłego zawodnika Szczecinian) wprawiły zespół z Katowic w niezapomnianą ekstazę.

Artykuł Z piekła do nieba — podsumowanie drogi GKS-u Katowice do europejskich pucharów! pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Dokładamy wszelkich starań, by dostarczać Wam możliwie najlepszych materiałów, w tym fotorelacji z rozgrywanych spotkań. Doceniasz rzetelne materiały o polskiej piłce klubowej i reprezentacyjnej? PolskaGola.Info to analizy, ciekawostki i pasja niezależnej redakcji. Jeśli lubisz to, co robimy, możesz postawić nam kawę — każda pomaga rozwijać projekt i daje motywację do dalszej pracy. Jeśli chcesz wesprzeć pracę naszego fotografa, w opisie napisz: Dominika Baran! Dzięki!

Artykuł GKS Katowice 2:2 Jagiellonia Białystok [GALERIA ZDJĘĆ] pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.