Nowe twarze w zespole

Pierwszym ruchem transferowym w Niecieczy okazał się Oliwier Sławiński. Polak w poprzednim sezonie reprezentował barwy Stali Rzeszów. W Betclic 1. Lidze rozegrał 29 spotkań, strzelił 4 bramki i asystował 3 razy. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w młodzieżowych drużynach Zagłębia Lubin. W sezonie 2021/2022 zadebiutował w Ekstraklasie. Jego następnym przystankiem była druga drużyna ŁKS-u Łódź. Sławiński może być istotnym elementem w drużynie Marcina Brosza. Termalica potrzebuje młodych zawodników, którzy pomogą wywalczyć awans. Debiut 21-latka przypadł na sparingowy mecz z Unią Tarnów. 27 czerwca Sławiński zaliczył premierowe trafienie przeciwko Wiśle Kraków.

Kolejnym wzmocnieniem Bruk-Betu został Patryk OIejnik. 20-letni pomocnik to wychowanek Lecha Poznań. Nigdy nie zadebiutował w seniorskiej drużynie Kolejorza, a w 2024 roku przeniósł się do Chojniczanki. W Chojnicach spędził pełne dwa sezony. Był podstawowym zawodnikiem zespołu, a w sezonie 2025/2026 zagrał w lidze 32 spotkania, strzelając 2 bramki i asystując 5 razy. Olejnik podpisał kontrakt do 31 grudnia 2027 roku z opcją przedłużenia.

Na obecną chwilę klub z Niecieczy podpisał jeszcze dwóch zawodników. Pierwszym z nich jest Maciej Jaroszewski, grający na prawej obronie. 18-latek reprezentował wcześniej barwy Stali Stalowej Woli oraz Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. Na swoim koncie ma 14 występów w Betclic 2. Lidze i 48 meczów w Betclic 3. Lidze.

Na wyższym stopniu ligowym grał Albert Zarówny, który całą dotychczasową karierę spędził w Chrobrym Głogów. 21-letni obrońca rozegrał 62 spotkania w Betlic 1. Lidze, trafiając do siatki czterokrotnie. Zarówny podpisał kontrakt z klubem z Niecieczy do 30 czerwca 2028 roku.

Zawodnicy odchodzący

Termalica pożegnała się z aż 9 zawodnikami. Do najważniejszych transferów odchodzących należy Gabriel Isik, z którym kontrakt nie został przedłużony. Niemiec przychodził do Niecieczy w 2024 roku z FC Vaduz. W sezonie 2025/2026 rozegrał 29 meczów w Ekstraklasie, zanotował jedną bramkę i asystę. Swoje pierwsze piłkarskie kroki stawiał w młodzieżowej drużynie Mainz. Obecnie pozostaje bez klubu i czeka na odpowiednią ofertę.

Zakończyło się również wypożyczenie Igora Strzałka, który wraca do Legii Warszawa, jednak Marek Papszun nie widzi w nim zawodnika, który może pomóc zespołowi w walce o najwyższe cele. 22-latek spędził w Niecieczy 2 sezony. Pierwszy był dla niego zdecydowanie bardziej udany, ponieważ wychodził regularnie w pierwszym składzie. Zdobył jedną bramkę i asystował siedmiokrotnie, tym samym pomógł drużynie wywalczyć upragniony awans. Przygoda w Ekstraklasie nie była tak obfita w sukcesy. Strzałek wchodził z ławki rezerwowych, zdobył jednego gola i jedną asystę.

Pozostali zawodnicy, którzy opuścili klub to: Maciej Wolski, Arkadiusz Kasperkiewicz, Miłosz Mleczko, Andrzej Trubeha, Bartosz Kopacz, Noah Mrosek i Miłosz Matysik. Niektórzy zawodnicy nie pełnili ważnej funkcji w zespole i grali sporadycznie. Inni wychodzili w pierwszym składzie, jak np. Arkadiusz Kasperkiewicz, który rozegrał w poprzednim sezonie ligowym 29 spotkań, spędzając na murawie 2278 minut. Do Termaliki przychodził w 2023 roku. Ostatnio podpisał kontrakt z Podbeskidziem Bielsko-Biała.

Sparingi

Słonie rozegrały dotychczas cztery przedsezonowe spotkania towarzyskie. Ich passa jest imponująca, ponieważ nie przegrali żadnego z nich. Pierwszy sprawdzian zdali na piątkę, ponieważ rozgromili Unię Tarnów 5:0. Do siatki dwukrotnie z rzutu wolnego trafiał Krzysztof Kubica. Pozostałe bramki zdobyli: Dominik Biniek, Patryk Olejnik i Ivan Durdov. Następny sparing zagrali z tegorocznym beniaminkiem Ekstraklasy — Wisłą Kraków. Termalica pewnie prowadziła w meczu 3:0, jednak chwila nieuwagi spowodowała, że Biała Gwiazda szybko wyrównała. Zwycięskie trafienie w 86. minucie zdobył Ivan Durdov. Mecz zakończył się wynikiem 3:4 dla Niecieczy. 4 Lipca zmierzyli się z Resovią Rzeszów, pokonując ich pewnie 4:0. Kolejnymi bramkami popisali się świetnie dysponowani Krzysztof Kubica i Ivan Durdov. Swoje trafienia dołożyli również Dominik Biniek i Wojciech Jakubik. Ostatni mecz sparingowy zagrali z Puszczą Niepołomice. Termalica nie straciła żadnego gola, a trafiała do siatki trzykrotnie.

Podsumowanie

Termalica ma za sobą kilka spotkań, które pokazują, że drużyna prowadzona przez Marcina Brosza jest na dobrych torach. Trener otrzymał zaufanie mimo spadku z Ekstraklasy i jego zadaniem jest jak najszybszy powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej. Dużo zawodników opuściło szeregi Słoni, jednak nie wszyscy stanowili o sile pierwszego zespołu. Nowe transfery pokazały, że klub stawia na młodych, perspektywicznych zawodników, którzy będą się jeszcze rozwijać. Z niecierpliwością czekamy na kolejne ruchy transferowe i rozpoczęcie sezonu ligowego.

Artykuł Termalica przed nowym sezonem pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Zagłębie Lubin 3:0 Miedź Legnica

Choć spotkanie wstępnie było zaplanowane na sobotę, 27 czerwca, z uwagi na upały, zostało ono przełożone na piątkowy wieczór. W obu zespołach doszło do niemałych roszad w składzie. Dla Miedziowych był to pierwszy sparing w okresie przygotowawczym, z kolei dla ekipy z Legnicy drugi — 20 czerwca zwyciężyli 2:0 w potyczce z Łomnicą.

W 13. minucie do siatki trafił Michail Kosidis, a niedługo później prawdziwy popis dał Marcel Reguła, który ustrzelił dublet. Obaj trenerzy w przerwie zdecydowali się wymienić całą jedenastkę, a po przerwie nie uświadczyliśmy już kolejnych bramek.

Na zaprezentowanie się wielu nowych zawodników z obu drużyn przyjdzie nam jeszcze poczekać. W ekipie z zaplecza nieoficjalny debiut zaliczył Gustaf Norlin. Trener Leszek Ojrzyński mógł z kolei obejrzeć w akcji Zlatana Alomerovicia.

Kolejny mecz kontrolny Zagłębie Lubin rozegra ze słowacką Podbrezovą (01.07), a Miedź Legnica z GKS-em Katowice (01.07).

Artykuł Miedziowi ograli Miedziankę! Zagłębie zdało pierwszy test na piątkę! pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Powrót talentu

Do klubu z wypożyczenia powróciło dwóch nastolatków. O ile Antoni Kapusta to w dalszym ciągu zawodnik, na którego pełną adaptację trzeba jeszcze poczekać, o tyle Aleksander Gołoś udowodnił na poziomie Betclic 3. Ligi, że ma papiery na podstawowego stopera Czarnych Koszul. W barwach ŁKS Łomża rozegrał 31 meczów, dołożył do tego 1 bramkę i 4 asysty. Podlaski klub zajął drugie miejsce w tabeli swojej grupy, ustępując jedynie rezerwom Legii Warszawa. Co więcej, ŁKS stracił jedynie 31 goli w lidze, co dawało średnią poniżej jednej bramki na mecz. Świadczy to o skuteczności 18-latka w defensywie. Łomżanie odpadli w walce o awans do 2. Ligi dopiero w barażu przeciwko Górnikowi Polkowice.

Nowe nabytki

Do klubu na ten moment dołączyło dwóch zawodników. Pierwszym z nich jest 31-letni Michał Marcjanik. Były reprezentant Polski U-21 w ubiegłym sezonie był podstawowym stoperem Arki Gdynia. Teraz, dołączył do Polonii za darmo i ma stanowić trzon defensywy po odejściu z klubu Przemysława Szura, Souleymana Cisse, Hajdina Salihu oraz Jakuba Budnickiego. Ten ostatni prawdopodobnie opuści Koronę Kielce, z której był wypożyczony na Konwiktorską. Sytuację mogą wykorzystać Czarne Koszule zainteresowane wykupem Polaka. Z powyższych ruchów wynika więc, iż Polonia chce jak najszybciej uzbroić defensywę przed startem sezonu.

Generalnie, stołeczny klub zaczyna wzmacnianie składu od przysłowiowych tyłów, gdyż drugim letnim nabytkiem okazał się być David Kristjan Olafsson — stosunkowo doświadczony w Ekstraklasie lewy obrońca oraz 15-krotny reprezentant Islandii. Rundę wiosenną spędził w greckiej AE Larisie, jednak do stycznia 2026 roku niemal przez 2 lata przywdziewał barwy Cracovii. To kluczowe wzmocnienie pozycji po odejściu z klubu Diogo Brasido oraz Eriona Hoxhalliarego. Co prawda, alternatywą nadal zostaje Patryk Janasik, jednak istotnym dla klubu w walce o awans musi być również zwiększenie konkurencji w postaci Olafssona.

Bolesne odejście z klubu

Już w czerwcu nie obyło się bez odejść ze struktur polonijnych. Największą stratą z pewnością jest transfer Łukasza Zjawińskiego do lokalnego rywala — Legii Warszawa. Napastnik był najskuteczniejszym strzelcem klubu, zdobywając 20 goli we wszystkich rozgrywkach. Zastępstwem dla Polaka mógłby być Robert Dadok lub Dani Vega, jednak żaden z nich nie ma profilu klasycznego snajpera — częściej pojawiali się na skrzydłach. To sprawia, iż Polonia musi znaleźć napastnika, gwarantującego dwucyfrową liczbę bramek w sezonie. O wpływie Zjawińskiego na wyniki warszawskiego klubu świadczy udział w 23 z 54 strzelonych goli w sezonie 2025/2026 (do dorobku strzeleckiego dołożył 3 asysty).

Poza wyżej wspomnianymi obrońcami oraz Zjawińskim, Polonia nie odnotowała innych poważnych strat personalnych. Michał Brudnicki, Michał Grudniewski, Michał Bajdur nie byli postaciami pierwszoplanowymi w tym sezonie (choć są bardzo doświadczonymi w Polonii graczami). To samo dotyczy wypożyczonych Aleksandra Buksy oraz Antoniego Klukowskiego. Z kolei Hide Vitalucci w wyniku zimowej kontuzji miał szansę rozegrać jedynie 3 mecze dla Czarnych Koszul.

Sensacyjny transfer z Wieczystej?

Niespodziewane doniesienia z mediów wywołały niemałe zamieszanie dotyczące Michała Pazdana. Były reprezentant Polski opuścił struktury beniaminka Ekstraklasy, a krótko po tym pojawiły się plotki o przejściu do Polonii. Czarne Koszule miałyby wykazywać zainteresowanie 38-latkiem, jednak pogłoski te nie są w 100% zweryfikowane i jeśli nawet są prawdą, to nie możemy jeszcze mówić o pełnoprawnych negocjacjach. Niemniej jednak, transfer nie jest wykluczony, a doświadczenie Pazdana pozwoliłoby zbalansować wiekowo defensywę Czarnych Koszul. Pozostaje oczekiwać na kolejne informacje.

Zmiany w sztabie szkoleniowym

Wraz z odchodzącym po sezonie Mariuszem Pawlakiem z klubem pożegnali się również Grzegorz Lech oraz Adrian Kędzierski (obaj pełnili funkcję II trenera). Zmiany objęły również dział fizjoterapii. Tam, po 2 latach stanowisko opuścił Marcin Górecki.

Nowy sztab szkoleniowy składa się przede wszystkim ze szkoleniowca Piotra Stokowca, który w poprzednim sezonie prowadził Pogoń Grodzisk Mazowiecki. Asystentami trenera pozostali Grzegorz Wojdyga i Wiktor Kupiec. Do zespołu dołączył również Dariusz Rolak jako II trener, Adam Cyronek jako asystent-analityk, czy Michał Olczak odpowiedzialny za bramkarzy. Struktury Polonii zostały więc mocno przetrzebione, a zmiany personalne zarówno na boisku, jak i na ławce mają przynieść długo wyczekiwany rezultat w postaci awansu do Ekstraklasy.

Plan na najbliższe tygodnie

Już 22 czerwca Czarne Koszule wystartowały ze przygotowaniami do nowego sezonu. W sobotę, 27 czerwca podejmą na wyjeździe Znicz Pruszków. 4 lipca przyjdzie im się mierzyć z Wisłą Płock, a dokładnie tydzień później z Motorem Lublin. Dzień po sparingu z Koziołkami, sztab i piłkarze udadzą się na obóz do Opalenicy, gdzie zagrają dwa mecze: przeciwko FC Zlin (15.07.2026) oraz Zawiszy Bydgoszcz (18.07.2026). Wyjazd skończy się równo na tydzień przed rozpoczęciem rozgrywek Betclic 1. Ligi.

Wygląda na to, iż Polonia nie kalkuluje i będzie mierzyła się z przeciwnikami zarówno na ekstraklasowym, jak i pierwszoligowym poziomie. Takie zestawienie przeciwników może ostatecznie zweryfikować gotowość do podjęcia walki o awans i ewentualnie zasugerować potrzebne zmiany, na które Czarne Koszule będą miał ponad miesiąc czasu przed zakończeniem okna transferowego.

Artykuł Do trzech razy sztuka — czy Polonia Warszawa w końcu awansuje do elity? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Fatalny początek okresu przygotowawczego przed sezonem 2026/2027

Kadra Lechii Gdańsk dosłownie rozsypuje się na oczach kibiców. Minął już ponad miesiąc od odejścia Johna Carvera, a Lechia wciąż nie ogłosiła docelowego trenera. Na pierwszym treningu zameldowało się jedynie 16 zawodników, a to przy mocnym zaciągu z klubowej akademii.

Treningi tymczasowo prowadził duet: Kevin Blackwell i Krzysztof Brede. Nadal niewiadomo, kto obejmie drużynę, ale coraz częściej spekuluje się, że swoją szansę otrzyma w końcu Brede — o czym wspominał m.in. dobrze poinformowany Michaeel La Gostiee. Pogłoski te odbijają się głośniejszym echem w obliczu kolejnych rozmów, które kończyły się fiaskiem. Stokowiec, Kolendowicz, Szwarga, Piszczek, Feio — lista odmawiających Lechii jest długa, a upływający czas działa na jej niekorzyść.

Zrealizowane i prawdopodobne odejścia z Lechii po spadku

W wyliczaniu kolejnych odchodzących z klubu piłkarzy można się pogubić. Najpierw poinformowano o zakończeniu wypożyczeń (Anton Tsarenko, Alex Paulsen, Aleksandar Ćirković i Maksym Diachuk) oraz zakończeniu współpracy z Miłoszem Kałahurem, Bohdanem Sarnavskyim oraz Matejem Rodinem. Później z klubem swoje kontrakty rozwiązali kolejno Dawid Kurminowski (wtorek), Matúš Vojtko (środa) oraz Bartłomiej Kłudka (czwartek). Aż strach sprawdzać dzisiejsze komunikaty z klubu, a warto podkreślić, że kadra już została mocno odchudzona.

Bogdan Viunnyk jest do wyciągnięcia. Napastnik z Ukrainy chciałby kontynuować grę w Ekstraklasie lub poza Polską. Toczyły się rozmowy o jego przenosinach do Śląska Wrocław, ale Paolo Urfer miał oczekiwać za 24-latka około pół miliona euro, co dla beniaminka z Wrocławia miało być ceną zbyt wygórowaną. Jego odejście jest jednak prawdopodobne. Rifet Kapić także chciałby zmienić klub, a najgłośniej mówiono w tym kontekście o Pogoni Szczecin. Pożegnać się z kapitanem Lechii nie chcieliby z kolei włodarze klubu, którzy Bośniaka cenią wysoko. W jego kontrakcie ma znajdować się klauzula wykupu, ale opiewająca na sporą kwotę.

Ivan Zhelizko, Camilo Mena oraz Tomas Bobcek to gorące nazwiska na polskim rynku. Od liczby zainteresowanych klubów można dostać zawrotów głowy, więc piłkarze mogą przebierać w ofertach. Najbliżej odejścia obecnie jest Camilo Mena. Spekulowano o Widzewie Łódź, Trabzonsporze czy Palmeiras. Do klubu miała wpłynąć najnowsza oferta z brazylijskiego Botafogo. Wartość Kolumbijczyka według Transfermarkt wynosi 4 miliony euro, lecz w jego kontrakcie zawarta jest klauzula wykupu, która ma wynosić około połowę tej kwoty.

Zhelizko także jest bliski zmiany barw. Usługami Ukraińca interesują się w Serie A (Bologna i Torino), Szachtar Donieck oraz kluby z Ekstraklasy – Lech Poznań oraz Widzew Łódź. To właśnie w nim – obok Tomasa Bobcka – Paolo Urfer ma widzieć największe szanse na konkretny zastrzyk gotówki. Według medialnych doniesień, kluby zainteresowane pozyskaniem defensywnego pomocnika musiałyby zainwestować przynajmniej około 4 milionów euro.

Oczekiwania za najlepszego strzelca Lechii mają być jeszcze większe, a o zainteresowaniu nim z przeróżnych zakątków świata czytamy nieustannie od miesięcy. Choć jego wartość rynkową szacuje się na osiem milionów euro, w obliczu spadku bardziej realna kwota sprzedaży powinna zamknąć się w okolicach pięciu. Lista klubów zainteresowanych pozyskaniem Słowaka jest długa: AS Monaco, Olympique Lyon, Samsunspor, Trabzonspor, Widzew Łódź, Hamburger SV czy Werder Brema. Najbardziej prawdopodobne wydają się obecnie przenosiny do Niemiec, choć transfer może zablokować potencjalny zabieg, któremu napastnik ma się poddać w najbliższym czasie.

Z wypożyczenia do Wieczystej Kraków wraca także Ellias Olsson, lecz prawdopodobnie przy Traugutta nie zabawi długo. Szwed chciałby zmienić otoczenie, a i sam klub chętnie odciążyłby budżet z jego wysokiej gaży.

Lechia Gdańsk – Petrolul: czy będzie kim zagrać?

Obszerna lista piłkarzy, których odejście może zostać ogłoszone w każdej chwili, to nie jedyny problem przed meczem kontrolnym z rumuńskim zespołem. Alvis Jaunzems leczy kontuzję, podobnie jak Viunnyk. Indrit Mavraj dopiero wraca do gry po urazie i jego występ stoi pod dużym znakiem zapytania.

Z pierwszą drużyną okres przygotowawczy rozpoczęło z kolei sześciu piłkarzy z klubowej akademii: Kacper Gutowski, Wojciech Madej, Antoni Ziółkowski, Bartosz Szczepankiewicz, Dorian Sinkiewicz oraz Martin Szczerbiński.

Poza młodym narybkiem i piłkarzami „jedną nogą poza klubem” w meczu sparingowym możemy zobaczyć piłkarzy takich jak: Szymon Weirauch, Tomasz Wójtowicz, Kacper Sezonienko, Tomasz Neugebauer, Igor Bambecki, Rifet Kapić (który prawdopodobnie zostanie w Lechii), Michał Głogowski oraz nowy nabytek klubu, 18-letni Bakary Sonko.

Czy uda się z tego uformować odpowiednio silną jedenastkę, aby dobrze wypaść w pierwszym meczu kontrolnym? Odpowiedź prawdopodobnie poznamy w sobotnie popołudnie.

Artykuł Demontaż Lechii Gdańsk: nie ma kim zagrać sparingu? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Kontrowersyjna przebudowa sztabu Lechii Gdańsk

Zawodnicy Lechii wrócili do pracy, ale problem w tym, że wciąż nie wiadomo, kto tę pracę ma nadzorować i prowadzić.

John Carver przyznał wprost, że konstrukcja jego kontraktu przewidywała automatyczne rozwiązanie umowy w przypadku degradacji zespołu. Skoro taki scenariusz był zapisany w kontrakcie, miesięczny brak następcy tym bardziej stawia zarząd Lechii w złym świetle. Sytuacja nie była nagła ani szczególnie zaskakująca. Po świetnej rundzie jesiennej, na wiosnę widmo spadku zaczęło zaglądać w oczy Biało-Zielonym coraz śmielej. Już na kilka kolejek przed końcem rozgrywek było wiadomo, że Lechia w walce o „być albo nie być” znajduje się w trudnym położeniu.

Czy w obliczu tego włodarze klubu — z Paolo Urferem na czele — przygotowali plan na wypadek spadku? Wygląda na to, że nie. A nawet jeśli taki plan istniał, to nie przełożył się na obecną rzeczywistość

Jak oficjalnie informował klub 10 czerwca:

„W związku z odejściem pierwszego trenera podjęto decyzję o rozstaniu z członkami jego sztabu szkoleniowego: z asystentami Radosławem Bellą i Jordanem Taitem oraz z trenerem bramkarzy Łukaszem Skowronem.

Biało-Zieloni nie będą kontynuować także współpracy z analitykiem Maciejem Majdowskim, z fizjoterapeutą Jakubem Cichockim oraz z Leszkiem Matejakiem.”

O ile część odejść po pożegnaniu Carvera była naturalną konsekwencją, o tyle kibice z Gdańska są oburzeni rozstaniem z Leszkiem Matejakiem. W klubie pełnił rolę opiekuna drużyny, a z pierwszym zespołem pracował około 15 lat, pozostając także mniejszościowym akcjonariuszem Lechii Gdańsk SA. Klubowi towarzyszył przez całą drogę powrotu od A-klasy po Ekstraklasę. Pod komunikatami ze strony klubu — poza licznymi komentarzami typu „Urfer OUT” — dało się wyczuć prawdziwe rozżalenie tym odejściem. „Pana Leszka zwolnić? Mentora drużyny? Tyle serducha oddawał, tyle dobrej energii.” – pisał Krzysztof M. „Wywalenie Lesia to największy skandal w tym skandalicznie zarządzanym klubie.” – spuentował z kolei inny kibic, Dominik B.

Radosław Bella był pod ręką. Lechia szukała dalej, lecz wciąż nie znalazła

Radosław Bella, dotychczasowy asystent Johna Carvera i wcześniej członek sztabu Szymona Grabowskiego, był jedną z możliwych opcji wewnętrznych. Chciał wyjść z cienia i objąć Lechię jako pierwszy trener po spadku, jednak klub nie zdecydował się na taki ruch. Niedługo później Sigma Ołomuniec potwierdziła, że Bella zostanie asystentem Pavla Hapala.

Według medialnych doniesień Lechia rozmawiała lub sondowała możliwość zatrudnienia kilku kandydatów, lecz z żadnym z głośniejszych nazwisk nie udało się doprowadzić sprawy do końca. Gonçalo Feio miał nie być zainteresowany powrotem do pracy w Polsce. Próba kontaktu z Łukaszem Piszczkiem nie wyszła nawet poza wstępny etap.

Robert Kolendowicz miał odmówić, by poczekać na angaż w Ekstraklasie. Możliwy był nawet powrót do Gdańska Piotra Stokowca, ale ten finalnie objął opiekę nad Polonią Warszawa. Najbardziej zaawansowane rozmowy miały toczyć się z Dawidem Szwargą, który do marca 2026 roku prowadził… Arkę Gdynia, największego rywala Lechii.

Z ustaleń serwisu Trójmiasto.pl wynika, że rozmowy były długie, klub miał proponować mu długoterminowy kontrakt, a część szczegółów — w tym członkowie sztabu — była już dogadywana. Sam Szwarga potwierdził, że Lechia była bardzo zdeterminowana, ale temat miał zacząć się późno, a dodatkowym problemem był jego związek z Arką Gdynia. Według tych informacji Lechia była gotowa zatrudnić wraz z nim trzech członków sztabu. Finalnie wszystko zakończyło się fiaskiem.

To zaczyna wyglądać jak problem reputacyjny klubu, co nie jest specjalnie zaskakujące. Lechia odbija się od kolejnych kandydatów lub nie potrafi doprowadzić sprawy do końca.

Potencjalne opcje na polskim rynku trenerskim

Na rynku pojawiło się przynajmniej kilka nazwisk, które teoretycznie mogłyby pasować do sytuacji Lechii.

Mateusz Stolarski po odejściu z Motoru Lublin, Ireneusz Mamrot po rozstaniu ze Stalą Mielec czy Bruno Baltazar po zakończeniu pracy w Radomiaku Radom to świeżo dostępne nazwiska, choć na ten moment brak potwierdzenia, że Lechia prowadzi z nimi konkretne rozmowy.

Wiadomo niewiele, a praktycznie nic

Poszukiwań nowego opiekuna Lechistów z pewnością nie ułatwia sytuacja klubu. Kilka dni temu Lechia ponownie otrzymała zakaz transferowy. Problemy z płynnością finansową klubu ciągną się od lat. W Gdańsku chcą także konsekwentnie stawiać na młody zespół, co musi wziąć pod uwagę nowy szkoleniowiec.

Ze wszystkich stron pojawia się także ogrom plotek transferowych zwiastujących odejścia kluczowych zawodników Lechii, więc trudno nawet stwierdzić, w jakim składzie drużyna będzie walczyła o powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce.

Kibice są rozżaleni nie tylko spadkiem, ale i brakiem transparentności ze strony klubu. Wizerunkowo wygląda to fatalnie. Nie jest to także ani typowe, ani pożądane, że w momencie, gdy zespół przygotowuje się do trudów nowego sezonu nie wiadomo praktycznie nic. Klub nie przedstawił pełnego, oficjalnego planu przygotowań, nie podał kompletnej listy sparingów ani kadry obecnej na starcie pracy. Nieznane są ceny biletów ani karnetów. O potencjalnych ruchach transferowych do klubu nie wspominając.

Z pewnością nie jest to dobry okres dla sympatyków klubu z Gdańska, mimo że runda jesienna sezonu 2025/2026 zwiastowała zupełnie inną rzeczywistość.

Artykuł Przygotowania ruszyły, a Lechia od miesiąca pozostaje bez trenera pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Wielka czystka po spadku z Ekstraklasy

Już w maju klub informował o pierwszych decyzjach kadrowych. Po dwóch sezonach w Żółto-Niebieskich barwach pożegnano Damiana Węglarza. Bramkarz został wybrany przez kibiców Zawodnikiem Sezonu, gdy klub świętował powrót do elity po pięciu latach przerwy. W przyszłych rozgrywkach będzie reprezentował barwy ŁKS-u Łódź.

Przy Olimpijskiej kibice nie będą już oglądać także João Oliveiry, Tornike Gaprindaszwiliego oraz Kike Hermoso. To trio, które odcisnęło swoje piętno, gdy Arka walczyła o powrót do Ekstraklasy. Klub nie wiązał także dalszej przyszłości z Luisem Pereą, Aurelienem Nguiambą czy Andreim Vladem. Jak udało nam się ustalić, z końcem czerwca wolnymi zawodnikami zostaną także Michał Rzuchowski i Michał Marcjanik.

Nie przedłużono wygasającej umowy z Vladislavsem Gutkovskisem. Olaf Gohlike bez kwoty odstępnego zasili Wigry Suwałki, a Nazariy Rusyn z końcem czerwca zakończy okres wypożyczenia i powróci do macierzystego Sunderlandu.

Według naszych informacji z klubu odejdą także Sebastian Kerk oraz Edu Espiau. Obaj mieli obowiązujące kontrakty do końca czerwca 2027, ale po spadku, na mocy klauzul zawartych w kontraktach – lada moment będą wolnymi zawodnikami.

Finalnie w drużynie po przebudowie ma zostać zaledwie trzech-czterech piłkarzy, których oglądaliśmy na ekstraklasowych boiskach w niedawno zakończonym sezonie.

Nowy trener, nowy sztab, nowy pion sportowy

Liczne zmiany dotknęły nie tylko składu pierwszej drużyny, ale i całego sztabu szkoleniowego. W maju zakończono współpracę z dyrektorem sportowym Veljko Nikitoviciem. To za jego kadencji do Gdyni trafili między innymi tacy zawodnicy jak Oskar Kubiak, Kamil Jakubczyk, Sebastian Kerk czy Damian Węglarz. 

Później pożegnano się z Dariuszem Banasikiem, który prowadził zespół w ostatnich ośmiu spotkaniach na poziomie Ekstraklasy.

Nowym opiekunem Żółto-Niebieskich został Czech — Marek Jarolím, który w niedawno zakończonej kampanii prowadził MFK Karwinę, z którą świętował triumf w Pucharze Czech. Otrzymał 2-letni kontrakt i podziela ambicje klubu, by jak najszybciej wrócić do Ekstraklasy. Jako piłkarz występował w czołowych czeskich klubach, m.in. Slavii Praga, Viktorii Pilzno oraz Slovanie Liberec. Dwukrotnie świętował mistrzostwo Czech. Wraz z nim do Gdyni przeniósł się jego sztab: Pavel Němec (asystent), Martin Červený (asystent, analityk) oraz Tomáš Pokorný (trener bramkarzy).

Martin Pasieka został mianowany dyrektorem skautingu, po wcześniejszej półrocznej pracy w klubie jako skaut. Swoje doświadczenie zdobywał m.in. w dziale skautingu Crystal Palace FC czy jako Head Coach w Junior Premier League. Jest również absolwentem Uniwersytetu Realu Madryt.

W sztabie nadal pracować będą Jakub Frydrych, Oskar Formella i Łukasz Borowski, a także kierownik zespołu i członkowie sztabu odpowiedzialni za diagnostykę, motorykę i opiekę medyczną (Łukasz Radzimiński, Kamil Migdał, Marcin Ostrowski, Krystian Czapiewski, Dawid Machalewski, Mateusz Gołaszewski, Tomasz Plaskaty).

Strategiczna współpraca z SK Slavią Praga

11 czerwca klub oficjalnie ogłosił podpisanie umowy strategicznej współpracy z mistrzem Czech. Obopólna korzyść ma dotyczyć takich kwestii jak dzielenie się wiedzą, doświadczeniem oraz zasobami.

„Cieszymy się, że nasza dwuletnia praca w budowaniu zdrowego, silnie osadzonego w lokalnej społeczności klubu została dostrzeżona i doceniona. Slavia Praga to doskonale zarządzany, nowoczesny klub, regularnie zdobywający mistrzostwo Czech i grający w Lidze Mistrzów. Podpisane memorandum i chęć bliskiej współpracy dają nam możliwość pozyskania know-how niedostępnego dla nas w dotychczasowych warunkach. Wierzymy, że dzięki tej współpracy oba kluby będą mogły skuteczniej konkurować na swoich rynkach.” – powiedział Marcin Gruchała, przewodniczący Rady Nadzorczej Arki Gdynia SA.

Między klubami ma dochodzić nie tylko do wymiany informacji skautingowych czy ogólnego know-how. Co bardzo istotne, ma być to także współpraca w rozwoju zawodników, obejmująca wypożyczenia, monitorowanie, ocenę oraz tworzenie odpowiednich warunków dla ich rozwoju sportowego. Spodziewać należy się więc transferów pomiędzy klubami, a pierwszy z nich jest już w trakcie realizacji. Slavia Praga brała zresztą udział przy finalizowaniu zatrudnienia nowego szkoleniowca w Gdyni.

Rekordowe transfery z klubu na horyzoncie

W jednym z najnowszych komunikatów klub potwierdził, że trwają rozmowy dot. sprzedaży Oskara Kubiaka oraz Kamila Jakubczyka. Jak informowaliśmy już wcześniej — prezes klubu z Pomorza, Wojciech Pertkiewicz, za obu utalentowanych, młodych piłkarzy oczekuje ofert, które pobiją dotychczasowy rekord transferowy klubu. Bohaterem najdroższego transferu wychodzącego na razie pozostaje Karol Czubak. Świeżo upieczony reprezentant Polski ustanowił ten klubowy rekord w styczniu 2025 roku, gdy za 700 tys. euro przeniósł się do belgijskiego KV Kortrijk.

W przypadku Kubiaka i Jakubczyka mówi się o oczekiwaniach przekraczających milion euro. Wymienialiśmy już drużyny chętne na pozyskanie Oskara Kubiaka. 19-latek najpewniej zasili nowego partnera Arki, Slavię Praga. Jakubczykiem z kolei zainteresowane są liczne zespoły z Ekstraklasy: Widzew Łódź, Korona Kielce, GKS Katowice, Raków Częstochowa czy Lech Poznań.

Plotki transferowe krążące wokół Arki Gdynia

Trójmiasto niebawem opuści Sebastian Kerk. Niemiec, mimo spadku, ma za sobą udany sezon. Lada moment będzie wolnym zawodnikiem, a usługami 32-latka mają być zainteresowane ekipy z najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce: Zagłębie Lubin, Raków Częstochowa oraz Pogoń Szczecin.

Lada moment do dyspozycji Marka Jarolíma ma być nowy piłkarz, Marco Komenda. 29-latek występuje na pozycji środkowego obrońcy, a w barwach Holstein Kiel rozegrał w minionej kampanii 19 spotkań na poziomie 2. Bundesligi. Wyceniany przez Transfermarkt na 700 tys. euro Niemiec z powodzeniem może występować także w roli lewego obrońcy, a w przeszłości zanotował m.in. 19 meczów rozegranych w najwyższej niemieckiej klasie rozgrywkowej.

Piłkarskie fundamenty pod budowę nowej drużyny

Do trudów nowego sezonu z pierwszym zespołem przygotowuje się kilku zawodników z drużyn młodzieżowych: Wojciech Zacharewicz (2006), Nikodem Gozdecki (2006), Piotr Krefft (2009), Hubert Strugała (2008), Bartosz Siedlecki (2008) oraz Aleksy Lisiecki (2009). Do drużyny dołączyli także zawodnicy wracający z wypożyczeń: Kasjan Lipkowski, Miłosz Kaczmarek i Jakub Staniszewski. Nie brakuje także kilku nowych twarzy pozyskanych bez kwoty odstępnego.

W walce o rychły powrót Arkowców na salony polskiej piłki klubowej mają pomóc: Dominik Kun (Wisła Płock), Dawid Arndt (Chrobry Głogów), Maksymilian Sznaucner (PAOK Saloniki II), Filip Waluś (Warta Poznań), Michał Milewski (Śląsk Wrocław) oraz Konrad Gruszkowski (GKS Katowice). Jest to dopiero początek planowanych wzmocnień. Jak dowiedzieliśmy się od dyrektora sportowego Arki Gdynia, Tomasza Wichniarka:

„Do końca tego tygodnia czy jeszcze przed obozem dojdzie do nas trzech-czterech zawodników, bo dopinamy sprawy formalne. (…) Pewnie w momencie, gdy będziemy na obozie też będziemy pewne sprawy dopinać. (…) Będziemy starać się wybierać najlepszych, którzy będą pasować do Arki.”

Zgrupowanie w Opalenicy potrwa od 21 do 28 czerwca. Na jego zakończenie zaplanowano sparing z GKS-em Katowice. Po powrocie do Gdyni trwać będzie praca na obiektach przy Olimpijskiej. Zaplanowano także kolejne sparingi: 4 lipca z Chojniczanką Chojnice, 11 lipca z Olimpią Grudziądz i 18 lipca z zespołem Wikęd Luzino.

Inauguracja rozgrywek Betclic 1. Ligi, zgodnie z terminarzem ramowym, zaplanowana jest na weekend 24-26 lipca.

Artykuł Transfery Arki Gdynia: budowa kadry od fundamentów pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Odejścia z zespołu

Zanim jednak kibice poznali nazwiska nowych zawodników, musieli pogodzić się z odejściem aż siedmiu graczy. Oferty przedłużenia wygasających kontraktów nie otrzymali: Kamil Drygas, Bartosz Kwiecień, Erdal Rakip, Patryk Stępiński i Jakub Wrąbel. Z kolei po zakończeniu okresów wypożyczeń do swoich klubów wrócą Mateusz Kowalski, Gleb Kuchnko oraz Cezary Polak. Informacje o tak licznych rozstaniach wywołały wśród kibiców Miedzi pewien niepokój. Trudno się temu dziwić, ponieważ większość odchodzących zawodników stanowiła o sile drużyny w minionym sezonie. Wydaje się jednak, że działania podjęte przez klub w ostatnich tygodniach nie tylko uspokoiły obawy kibiców, ale również rozbudziły oczekiwania przed nadchodzącymi rozgrywkami.

Kapitalne wzmocnienia defensywy Miedzi

Formacja defensywna była największą bolączką drużyny prowadzonej przez Janusza Niedźwiedzia. Miedź straciła aż 53 bramki, co uczyniło ją szóstą najgorszą defensywą w lidze. Rozwiązaniem problemów w tyłach mają być Karol Noiszewski oraz Myroslav Mazur. Ukrainiec, który trafił do Legnicy bez kwoty odstępnego z Chrobrego Głogów, był bez dwóch zdań jednym z najlepszych obrońców na zapleczu Ekstraklasy. Nie tylko stanowił fundament defensywy swojego zespołu, ale okazał się również jego najlepszym strzelcem, zdobywając aż… dziewięć ligowych bramek! Równie imponująco prezentuje się dorobek Noiszewskiego. Były zawodnik Pogoni Grodzisk Mazowiecki był kluczową postacią defensywy swojej drużyny, a przy tym regularnie dokładał liczby pod bramką rywali. Osiem ligowych trafień i trzy asysty to wynik, którego nie powstydziłby się niejeden ofensywny zawodnik.

Ważnym elementem przebudowy formacji defensywnej ma być również Gustaf Norlin, który trafił do Legnicy w miejsce Cezarego Polaka. Szwedzki wahadłowy, reprezentujący dotychczas barwy Łódzkiego Klubu Sportowego, to profil prawdziwego boiskowego walczaka. 29-latek nie imponuje liczbami w takim stopniu jak Mazur czy Noiszewski. W minionym sezonie zdobył zaledwie jedną bramkę, jednak jego atuty leżą przede wszystkim w pracy wykonywanej na lewej stronie boiska. Norlin słynie z dużej intensywności gry, zaangażowania w pojedynki jeden na jeden oraz umiejętności skutecznego zabezpieczania własnego skrzydła. Nie oznacza to jednak, że jego rola ogranicza się wyłącznie do zadań defensywnych. Szwed potrafi również aktywnie wspierać ofensywę, czego najlepszym dowodem jest dorobek pięciu ligowych asyst w poprzednim sezonie.

Zwiększenie jakości w ofensywie

Ostatnim dotychczasowym wzmocnieniem legnickiej drużyny jest Kristian Fućak. 27-letni Chorwat, występujący do tej pory w Stali Mielec. To napastnik, który mimo imponujących warunków fizycznych (193 cm wzrostu), wyróżnia się także szybkością. To profil zawodnika, za którym defensorzy raczej nie przepadają – wysoki, silny, świetny w grze tyłem do bramki. Choć dorobek czterech bramki i jednej asysty w 18 spotkaniach nie robi oszałamiającego wrażenia, należy pamiętać o okolicznościach. Stal to drużyna, która przez niemal cały sezon musiała drżeć o swój byt w Betclic 1. Lidze. Niewykluczone, że w Miedzi u boku nieco bardziej jakościowych kolegów z drużyny, będzie mógł w pełni zaprezentować swój potencjał.

Miedź poważnym kandydatem do awansu w przyszłym sezonie?

Na jednoznaczną odpowiedź jest zdecydowanie za wcześnie. Nie ulega jednak wątpliwości, że dotychczasowe ruchy transferowe legnickiego klubu mogą budzić respekt w szeregach ligowych rywali. Warto również pamiętać, że kres okna transferowego dobiega dopiero 9 września, a to oznacza, że kadra Miedzi przed startem sezonu może zostać jeszcze bardziej wzmocniona.

Artykuł Kadrowa rewolucja Miedzi Legnica pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Szalone tempo rozwoju Oskara Kubiaka

19-letni piłkarz z Arką Gdynia jest związany kontraktem do końca sezonu 2027/28 z opcją przedłużenia o kolejny rok. Jeszcze podczas kampanii 2024/2025 występował w barwach Wdy Świecie na poziomie Betclic 3. Ligi. Właśnie tam został dostrzeżony jego talent, czego efektem był transfer do ekstraklasowicza z Gdyni.

18 dni po przeprowadzeniu transakcji odesłano go na wypożyczenie do Sokoła Kleczew. Tam – głównie w roli lewego skrzydłowego – zrobił prawdziwą furorę i wykręcił fenomenalne liczby. W trakcie rundy jesiennej Betclic 2. Ligi wystąpił w 18 spotkaniach, zdobywając 14 bramek i dokładając do tego 5 asyst.

Sztab Arki nie mógł pozostać obojętny wobec formy Kubiaka. Jego wypożyczenie zostało skrócone i do rundy wiosennej przygotowywał się już z macierzystym klubem. Jeszcze przed obozem w Turcji — gdzie zespół Arki przygotowywał się do drugiej odsłony sezonu – tak sytuację piłkarza oceniał trener Dawid Szwarga:

„Za nim świetna runda. Pokazał się zdobywając tyle bramek i mając tak duży wpływ na grę swojego zespołu. To jest naprawdę niecodzienne i to musiało być zauważone przez nas. Na razie przede wszystkim chcemy mu się przyjrzeć i zobaczyć go z bliska, ocenić, jakie ma realnie szanse na grę. Myślę, że najgorszą rzeczą, jaką moglibyśmy zrobić to sprowadzić go do Gdyni i nie dać mu szansy na grę. To jest ciągle młody zawodnik i dla niego każdy moment, kiedy gra pełne 90 minut jest na wagę złota.”

Kubiak nie tylko przebił się do składu, ale z miejsca stał się ważnym piłkarzem Arki walczącej o utrzymanie. Wystąpił w 14 meczach, a około 951 minut na murawie — według Transfermarkt, licząc tylko regulaminowy czas gry — przełożył na 3 bramki oraz asystę.

Arka oczekuje nowego rekordu transferowego

Prezes klubu z Pomorza, Wojciech Pertkiewicz, przyznał, że za Kubiaka wpłynęło kilka ofert z Polski i zagranicy, ale jeśli piłkarz ma odejść, musi paść kwota powyżej rekordu transferowego Arki.

Bohaterem najdroższego transferu wychodzącego pozostaje Karol Czubak. Świeżo upieczony reprezentant Polski ustanowił ten klubowy rekord w styczniu 2025 roku, gdy za 700 tys. euro przeniósł się do belgijskiego KV Kortrijk. Medialne doniesienia wskazują jednak, że kwota odstępnego musi wynosić więcej niż milion euro. Slavia miała już składać ofertę opiewającą na taką kwotę (z bonusami), której Arka nie zaakceptowała. Mimo spadku Arka jest w dobrej pozycji negocjacyjnej, bo zainteresowanych piłkarzem jest wielu.

Transfer Oskara Kubiaka: gdzie może trafić?

Slavia Praga to najbardziej prawdopodobny kierunek. Polski i czeski klub niedawno podpisały umowę o strategicznej współpracy. Oficjalny komunikat Arki mówi o działaniach w obszarze rozwoju piłkarskiego, skautingu, organizacji i spraw komercyjnych, przy zachowaniu autonomii obu klubów.

Slavia sezon 2025/2026 zakończyła kolejnym triumfem w czeskiej Chance Lidze i w przyszłej kampanii Oskar Kubiak potencjalnie miałby szansę zaprezentować się na poziomie Ligi Mistrzów.

Zainteresowanie piłkarzem miała wyrażać także Legia Warszawa, choć przy takiej wycenie i obecnej sytuacji finansowej stołecznego klubu byłaby to poważna inwestycja, która wydaje się mało prawdopodobna. Serwis Goal.pl donosił, że Kubiak spodobał się także w Szwajcarii, a konkretnie w FC Sankt Gallen. Zimą hiszpańskie media informowały również o zainteresowaniu ze strony CD Castellón z LaLiga2. Jeszcze w trakcie sezonu Arka miała otrzymać zapytanie o skrzydłowego od Jagiellonii Białystok.

W obliczu oczekiwań finansowych Arki i niedawno rozpoczętej współpracy z czeskim klubem wszystko wskazuje jednak na to, że to Slavia Praga wiedzie prym w wyścigu po podpis Kubiaka. Porozumienie wydaje się dziś najbardziej prawdopodobnym scenariuszem.

Artykuł Rekord transferowy Arki Gdynia: dokąd trafi Oskar Kubiak? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Przed Ruchem

Skrzydłowy jeszcze długo przed przyjściem do Chorzowa miał okazję grać w drugiej najwyższej klasie rozgrywkowej. Wcześniej wyglądał na solidnego piłkarza w barwach GKS-u Katowice. Najciekawiej prezentował się w sezonie 2021/2022. Te zmagania zakończył z dorobkiem 7 bramek i 3 asyst. Zimą 2023 roku jego nieprzeciętna forma zagwarantowała mu transfer do Ekstraklasy.

Przychodził do Śląska z nadzieją na grę, ale spotkał się ze sporą konkurencją. Podczas całych dwóch sezonów skrzydłowy dostał niespełna 400 minut na boisku. Dlatego zdecydowano się wypożyczyć piłkarza do Głogowa. Tam miał możliwość regularnej gry, co zaowocowało lepszą formą. Podczas sezonu 2024/2025 zdobył 5 bramek i 3 asysty i szybko zapewnił sobie transfer do Chorzowa. W tym zespole pokazuje swoją najlepszą dotychczasową formę w karierze.

Świetna forma i pozycja piłkarza

Podczas sezonu 2025/2026, jak pisałem wyżej, zawodnik miał łącznie 19 punktów w klasyfikacji kanadyjskiej. Zaliczył udział w 1/3 bramek zdobytych przez Ruch. Najlepszy swój występ zanotował przeciwko Stali Rzeszów, gdzie skompletował hat-tricka i dołożył jedną asystę. Były zawodnik Śląska Wrocław z pewnością liczył na walkę w barażach, ale w ostatnim meczu sezonu cała drużyna zagrała poniżej swoich możliwości.

Szwedzik jest interesującym typem zawodnika. Jest to piłkarz, który odnajdzie się w każdej ofensywnej roli na boisku. Zazwyczaj gra na lewym skrzydle, ale często trener wystawiał go również po drugiej stronie boiska. Czasem też był w stanie zagrać jako napastnik, gdyż na tej pozycji grał w czasach juniorskich. W jednym z wywiadów piłkarz stwierdził, że woli występować na flance niż na szpicy. Tę uniwersalność czuć również w grze na boisku.

Główne atuty Szwedzika

Wychowanek Miedzi Legnica słynie ze swojej szybkości, co jest niemalże kluczowe dla graczy na jego pozycji. Dyrektor sportowy Ruchu — Tomasz Foszmańczyk — tak mówił o jego możliwościach motorycznych:

“Spełnia wymagania, jakich oczekujemy – cechuje go szybkość, intensywność i konkrety w polu karnym przekładające się na liczby.”

Poza tymi zaletami Szwedzik ma skuteczny drybling. Często jednym zwodem jest w stanie przełożyć dwóch rywali i dograć do kolegi z zespołu (tak jak w meczu z Odrą Opole). Dodatkowo ma solidne warunki fizyczne, mierzy aż 185 centymetrów i wraz z solidną posturą, tworzy się skrzydłowy, który nie boi się pojedynków bark w bark. Ten wzrost jest również ważnym parametrem, gdy przypomnimy sobie o jego przeszłości na pozycji numer dziewięć. Parę razy 24-latek wchodził w pole karne i wygrywał pojedynki w powietrzu, dając w taki sposób kolejne bramki drużynie.

Te wszystkie atuty składają się na to, że jest piłkarzem groźnym dla rywala z paru stron. Potrafi tworzyć przewagę na flance, ale również jest w stanie wykorzystać swój instynkt strzelecki w polu karnym. Taki gracz byłby przydatny w każdej formacji ofensywnej. Pytanie jednak, jakie kluby byłyby obecnie zainteresowane jego usługami.

Obecna sytuacja na rynku

Ruch na pewno znowu będzie walczył o awans do Ekstraklasy, ale czy te ambicje utrzymają Szwedzika w Chorzowie? Trzeba pamiętać, że obecnie jest w całkiem korzystnym dla siebie momencie kariery. Jest już widziany jako piłkarz z doświadczeniem, a jednocześnie kończy dopiero 25 lat w tym roku. W samej pierwszej lidze rozegrał już 101 meczów, więc z pewnością nowy kierunek by go zainteresował.

Jeśli spojrzymy na obecne plotki transferowe, to nie znajdziemy jednak żadnych konkretów. Tylko Łukasz Gikiewicz dwa tygodnie temu poruszył ten temat w programie „1. Liga styl życia”:

“Szwedzik ma oferty z Czech, ofertę z Ukrainy, nie chcą tam jechać z agentem.”

Prawdopodobnie skrzydłowy czeka na jakiś klub z Polski. Na uwadze trzeba mieć, że niedawno narodziła mu się córka i wszelkie przeprowadzki za granicę raczej odpadają z gry. Bez wątpienia zawodnik dysponuje już sporym doświadczeniem i umiejętnościami, ale potencjalni kupcy z Ekstraklasy na pewno będą mieli w pamięci jego poprzedni, trudny epizod na tym poziomie rozgrywkowym. Warto też się zastanowić, czy dla samego Szwedzika natychmiastowe odejście przyniesie oczekiwane korzyści?

Czy powinien zostać?

To nie jest takie proste pytanie. Łatwo powiedzieć, że pozostanie w Chorzowie mu posłuży, skrzydłowy ma już za sobą sporo meczów w 1. Lidze. Zapewne chciałby jak najszybciej znowu sprawdzić się w Ekstraklasie. Zostając w Chorzowie, nie ma również pewności, że klub powalczy o awans lub o baraże. Pod względem umiejętności Szwedzik mógłby poradzić sobie w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Warto też przypomnieć, że obecna pozycja piłkarza w Ruchu jest bardzo komfortowa. Został on wyróżniony jako piłkarz roku 2025 Ruchu Chorzów. W jego kontrakcie istnieje możliwość przedłużenia do czerwca 2028. Jego uniwersalność i świetna forma tworzą z niego naturalnego lidera formacji ofensywnej. Podobnie przez długi czas wyglądała sytuacja Karola Czubaka.

Napastnik rozegrał ponad 140 meczów w 1. Lidze i został najlepszym strzelcem w historii Arki Gdyni. Pomimo nieudanego epizodu w Belgii, Czubak miał okazję zagrać w Ekstraklasie i widzimy z jakim skutkiem. Strzelił aż 18 bramek i zajął drugie miejsce w klasyfikacji króla strzelców. W meczu towarzyskim Polska kontra Nigeria udało mu się nawet zaliczyć reprezentacyjny debiut. Jest to dobry przykład, że nie warto śpieszyć się z odejściem.

Potencjalna przyszłość Polaka

Teraz nie ma konkretnych kierunków, które mogłyby zainteresować młodego piłkarza. Pomimo jego nieprzeciętnej formy ciężko określić, jaki klub może o niego powalczyć latem. Moim zdaniem najlepszym rozwiązaniem dla skrzydłowego będzie pozostanie w zespole Niebieskich. Jest to jego drugi sezon w 1. Lidze po epizodzie w Ekstraklasie. Szwedzikowi potrzebna jest regularność. Widać, że po sezonie w Chrobrym Głogów piłkarz rozwinął się i zaczął grać lepiej niż wcześniej. Z dobrą dyspozycją jest w stanie powalczyć z Ruchem o awans, co definitywnie jest głównym celem piłkarza, jak i samego klubu. Patryk Szwedzik to ciekawy piłkarz, na którego warto zwrócić uwagę w przyszłości, bo może zadziwić Ekstraklasę, jeśli dalej będzie rozwijał swój potencjał.

Artykuł Gdzie Patryk Szwedzik będzie grał w nowym sezonie? pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.

Słabe wejście do Ekstraklasy

Pod koniec lipca 2024 roku do Wojskowych z Girony trafił skrzydłowy Arnau Ortiz. Debiutancki sezon w Polsce nie należał jednak dla Hiszpana do udanych. Zdobył zaledwie 2 bramki w 27 spotkaniach. Warto jednak dodać, że rzadko rozgrywał pełne mecze. Na boisku spędził jedynie 1260 minut, czyli niespełna połowę możliwego czasu gry.

W sierpniu 2025 roku pojawił się zaledwie sześć razy na boiskach 1. Ligi, gdy zdecydowało się sięgnąć po niego Atletico Madryt B, a więc drużyna prowadzona przez legendę Los Colchoneros i mistrza świata z 2010 roku — Fernando Torresa. Śląsk, który sprowadził go za darmo, sprzedał Hiszpana za 300 tysięcy euro. Na tamten moment wydawało się to być świetnym interesem.

Genialny powrót do Hiszpanii

Jak się jednak okazało, Ortizowi zdecydowanie bardziej służyła gra na ojczystej ziemi. Już w debiucie zdobył bramkę przeciwko Cartagenie. Przez cały sezon imponował formą, a jego ulubioną ofiarą stała się Antequera CF — drużyna ze środka tabeli, której w dwóch spotkaniach strzelił pięć goli i zanotował dwie asysty.

Nie oznaczało to jednak, że znikał w meczach z czołowymi zespołami. Na trzy kolejki przed końcem sezonu Atletico Madrileño zmierzyło się z ówczesnym liderem tabeli — Sabadellem, którego pokonało 4:3 po dwóch trafieniach Ortiza. W przedostatniej kolejce przegrało natomiast 1:2 z późniejszym mistrzem ligi —Eldense. Jedyną bramkę dla gości zdobył właśnie Hiszpan.

Poza ratowaniem drużyny w końcówce rozgrywek trafiał również przeciwko innym wysoko notowanym rywalom — Villarrealowi B i CF Europa.

Ostatecznie, został królem strzelców hiszpańskiej trzeciej ligi z dorobkiem 26 bramek. Według jednego z ekspertów — ElXIIDeal — został już okrzyknięty MVP rozgrywek, choć na oficjalne wyróżnienie musi poczekać do zakończenia fazy playoff.

Nieudane zakończenie sezonu

W decydującej rundzie, Atletico Madrileño niespodziewanie odpadło już na etapie ćwierćfinału. Drużyna prowadzona przez Fernando Torresa uległa znacznie niżej notowanej Ponferradinie. Przegrała ona w rewanżu na własnym stadionie 0:1. W tym spotkaniu Arnau Ortiz zaprezentował się zaskakująco słabo w porównaniu z występami przeciwko najmocniejszym rywalom w sezonie zasadniczym.

Wyróżnienie przez legendę Atletico

Tak znakomita forma, zdaniem dyrektora sportowego Śląska Wrocław, nie mogła umknąć czujnemu oku trenera pierwszej drużyny Materaców — Diego „Cholo” Simeone. Argentyński szkoleniowiec ma zabrać Ortiza na przygotowania przedsezonowe i tam ocenić jego przydatność dla pierwszego zespołu.

Choć na regularne występy w La Lidze na razie się nie zanosi, solidne minuty w Pucharze Króla czy epizody w Lidze Mistrzów wydają się jak najbardziej realnym scenariuszem.

Przypadek Arnaua Ortiza jest niezwykłym paradoksem. Przez lata to niewypały z La Ligi trafiały do Polski, a nie odwrotnie. Tymczasem wszystko wskazuje na to, że zawodnik, który nie spełnił oczekiwań w Śląsku Wrocław, może wkrótce stać się solidnym ligowcem w Hiszpanii.

Artykuł Niewypał Śląska Wrocław zyskał uznanie Diego Simeone pochodzi z serwisu PolskaGola.Info.